Od 20 lat pracuję jako pedagog szkolny w Szkole Podstawowej
w Drawsku Pomorskim. Pełnienie funkcji pedagoga szkolnego jest
powinnością bardzo trudną. Wpływa na to:
- brak współzależności między wkładem pracy a uzyskiwanymi efektami,
- podejmowanie się z powodów etycznych czy kompetencyjnych
rozwiązywania problemów, od których odstąpić nie można, a które
niekiedy są do końca nierozwiązywalne,
- efekty pracy zależą od czynników, na które pedagog szkolny często nie
ma wpływu,
- efekty pracy zależne są od współpracy, wsparcia i pomocy osób
i instytucji współuczestniczących w procesie wychowania,
- niewymierność osobistych dokonań i oddziaływań opiekuńczo-wychowawczych oraz profilaktycznych.
Mimo wymienionych trudności chętnie podejmuję nowe wyzwania
i planuję przedsięwzięcia. Zapewne dzięki nim nie dopada mnie wypalenie
zawodowe.
Mam świadomość, że mój warsztat pracy jest bogatszy i doskonalszy
od tego sprzed wielu lat. Uważam, że warunkiem efektywnej i dobrze
zorganizowanej pracy pedagoga szkolnego jest odpowiednie jego
wyposażenie.
We współczesnej szkole pedagog powinien pracować
w odpowiednio przygotowanym pomieszczeniu. W ciągu wielu lat pracy
zmieniałam miejsce gabinetu i zabiegałam o jego wyposażenie, starając się
stworzyć w miarę idealne miejsce do spotkań z uczniami, nauczycielami
i rodzicami. Swój cel osiągnęłam. W moim gabinecie jest nie tylko miejsce
do pracy z komputerem, połączenie z Internetem i telefon, ale także stolik
do rozmów w większym gronie oraz bardzo ważny mebel - "fotel
terapeutyczny". To w nim sadzam zapłakane lub zdenerwowane dzieci,
aby mogły poczuć się bezpiecznie i wyciszyć emocje, zanim rozpocznę
rozmowę. Siedząc w nim, uczeń patrzy na wiszący po przeciwnej stronie
obraz uśmiechniętego malucha w wiklinowym koszu.
Przygotowując wystrój gabinetu wybrałam ciepłą paletę barw.
Zapewne podświadomie sygnalizuję cechy mojej osobowości. Jest mi
bardzo miło, kiedy wchodzący mówią: "Ale tu przytulnie".
Swój warsztat pracy wyposażyłam w różne narzędzia. Osobiście
cenię sobie bardzo programy profilaktyczne i wychowawcze. Ich
przygotowanie wymaga dużego nakładu pracy, a przede wszystkim
dokładnej diagnozy środowiska wychowawczego szkoły. Przygotowanie
i użycie tego narzędzia wyzwala wspaniałe uczucie satysfakcji, że nasza
praca trafia w rzeczywisty problem.
Moją ulubiona metodą pomiaru zachowania uczniów jest obserwacja.
Wędrując po szkole, a liczy ona około 800 uczniów, staram się wnikliwie
przyglądać występującym zjawiskom i indywidualnym zachowaniom
uczniów. Wszelkie spostrzeżenia umieszczam w przygotowanym
narzędziu diagnostycznym, jakim jest arkusz obserwacji. Posiadam
również arkusz informacyjny do analizy dokumentów oraz arkusz
informacyjny do analizy wywiadów z dziećmi.
W pracy pedagogicznej podstawowym narzędziem jest jednak dla
mnie ankieta, która zawdzięcza swoją wartość prostocie pozyskiwania
informacji od osób w różnych kategoriach wiekowych. Ankieta gwarantuje
pewien poziom bezpieczeństwa, co sprzyja większemu otwarciu się
i udzielaniu odpowiedzi nawet w drażliwych kwestiach.
Chciałabym również podzielić się refleksją na temat czytanej
literatury z zakresu psychologii, profilaktyki i wychowania. Czując
niedosyt posiadanej wiedzy bardzo chętnie po nią sięgam. Zauważyłam,
że dzięki temu "naładowuję swoje akumulatory do pracy", mam poczucie,
że tak wiele jeszcze można zrobić. To dzięki pracy nad samokształceniem
przygotowałam innowację pedagogiczną. Do jej napisania zainspirowała
mnie lektura książki Daniela Golemana "Inteligencja emocjonalna".
Wypożyczając ją w bibliotece profilaktycznej Gminnego Centrum
Profilaktyki w Drawsku Pomorskim postanowiłam utworzyć własną
biblioteczkę pedagoga szkolnego. Uważam bowiem, że posiadanie pod
ręką sprawdzonych poradników wychowawczych, książek o tematyce
z zakresu psychologii wychowania i profilaktyki jest niezbędne w mojej
pracy. Pieniądze na zakup literatury zdobyłam zachęcając do jej zakupu
dyrektora szkoły, jak także przeznaczając fundusze własne. Byłam
pomysłodawcą loterii fantowej pod hasłem "Pomóż sobie sam", którą
przeprowadziłam wspólnie z zespołem profilaktycznym. Zebrane fundusze
pozwoliły na zakup wybranej, profesjonalnej literatury.
Biblioteczka, która wciąż wzbogacam służy wszystkim
nauczycielom. Doradzając im lub pomagając rozwiązać problemy
wychowawcze podsuwam niekiedy właściwą literaturę, co pozwala na
dyskretną pomoc. To między innymi za taką pomoc otrzymuję w zamian
ogromną sympatię kolegów i koleżanek.
|
