Działa tylko w IE - sorry!    
     

O upośledzeniach umysłowych

mgr Lucjana Sordyl


Niepełnosprawność staje się udziałem coraz większej rzeszy ludzi, zwłaszcza w związku z postępem medycyny ratującej życie w przypadkach ciężkich uszkodzeń organizmu, wad wrodzonych i wcześnie nabytych, dzieci przedwcześnie urodzonych i o niskiej wadze urodzeniowej, a także w związku z wydłużeniem się życia. Nie jest wyłącznie zjawiskiem medycznym czy problemem medyczno-opiekuńczym. Obejmuje wszystkie sfery rozwoju człowieka ujmowanego holistycznie oraz wszystkie aspekty funkcjonowania człowieka angażując przy tym potencjał rodziny i pokaźne zasoby społeczne. Ma wpływ przede wszystkim na rozwój, zwłaszcza gdy doświadcza dzieci i młodzież, na wykorzystanie potencjału i funkcjonowanie oraz jakość życia człowieka, również na jego wydolność ekonomiczną, a także na funkcjonowanie i zdrowie jego rodziny.

Niepełnosprawność - sprawność jest określona w stosunku do wyznaczników sprawności (norm). Sprawność może być pełna, częściowa albo zupełnie wykluczona. Odnosić się może do czynności sensorycznych, motorycznych, psychicznych i intelektualnych. Niepełnosprawność oznacza wszelkie ograniczenia lub brak możliwości wykonania czynności na poziomie uważanym za normalny dla człowieka. Sprawność jest cechą, która może się rozwijać i być doskonalona na skutek intensywnych ćwiczeń i oddziaływań rehabilitacyjnych.

Niepełnosprawność intelektualna, najczęściej nazywana upośledzeniem umysłowym, jest reprezentowana przez najliczniejszą grupę dzieci i młodzieży. Dotyczy ona 60% -70% ogółu niepełnosprawnych w Polsce.

Na świecie żyje ponad 550 milionów ludzi niepełnosprawnych. W każdym kraju przynajmniej jedna osoba na 10 jest niepełnosprawna fizycznie, umysłowo lub wykazuje zaburzenia w sferze umysłu. Przeprowadzony w 1988 roku powszechny spis ludności wykazał, że w naszym społeczeństwie osoby niepełnosprawne stanowią 9,9% ogółu ludności. Liczebność inwalidów wzrosła o 50,30%, w tym na wsi o 55,20%. Jak wykazują dane statystyczne, osób niepełnosprawnych przybywa. Za tą liczebnością powinien się zmienić stosunek społeczności do niepełnosprawnych, powinny wejść na stałe w relacje międzyludzkie: akceptacja i integracja. Powinno przybywać miejsc pracy dla niepełnosprawnych. Czy tak jest?

W załączeniu (praca.doc - 120KB) pełny tekst źródłowy materiału.

               
     
 
Strona główna Opinie W sieci Downloads Publikacje E-learning E-sklep O stronie