To montaż słowno-muzyczny - jako część artystyczna - uroczystości zakończenia gimnazjum. Scenografię stanowi "Gimbus" - autobus szkolny. Przed Radą Pedagogiczną stoją wazony, w których umieszczone są kwiaty od żegnających się klas. Wykonawcy siedzą w "Gimbusie", z boku stoi przystanek PKS, na którym zmieniają się daty trzech lat edukacji szkolnej.
-
- Narrator I
- Tak niedawno żeśmy się poznali, a dziś już rozstania nadszedł czas. Tyle żeśmy z sobą przeżywali, a dziś już wspomnienia łączą nas.
-
- Narrator II
- Z karty drogowej autobusu szkolnego. 1 września .......r. Do naszego Gimbusa wsiadła nowa załoga - sami nowicjusze... Kompletny brak doświadczenia. Przed długą podróżą będą zdobywać pierwsze doświadczenia, oczekując w zajezdni.
-
- Piosenka "Co ja robię tu" - Elektryczne Gitary (kilka pierwszych wersów śpiewa cały autobus).
-
- Narrator I
- Rzeczywistość okazała się nie taka straszna, jak się pierwotnie obawiano. Nasz roczny pobyt w zajezdni upłynął szybko, bezpiecznie, w atmosferze przyjaźni i pod troskliwą opieką wychowawców.
-
- Uczeń I
(wstaje z krzesła; kolejni mówiący też mówią stojąc).
(J. Tuwim "Zosia Samosia")
- Jest taka jedna Zosia,
- Nazwano ją Zosia Samosia,
- Bo wszystko
- "Sama! Sama! Sama!"
- Ważna mi to dama!
- Wszystko sama lepiej wie,
- Wszystko sama robić chce,
- Dla niej szkoła, książka, mama
- Nic nie znaczą - wszystko sama!
- Zjadła wszystkie rozumy,
- Więc co jej po rozumie?
- Uczyć się nie chce, - bo, po co,
- Gdy sama wszystko umie?
- A jak zapytać Zosi:
- - Ile jest dwa i dwa?
- - Osiem!
- - A kto był Kopernik?
- - Król!
- - A, co nam Śląsk daje?
- - Sól!
- - A gdzie leży Kraków?
- - Nad Wartą!
- - A uczyć się warto?
- - Nie warto!
- Bo ja sama wszystko wiem,
- I śniadanie sama zjem,
- I samochód sama zrobię,
- I z wszystkim poradzę sobie!
- Kto by się tam uczył, pytał?
- Dowiadywał się i czytał,
- Kto by sobie głowę łamał?
- Kiedy mogę sama, sama!
- -Toś Ty taka mądra dama?
- A kto głupi jest?
- - Ja sama!
-
- Uczeń II
(K. Wierzyński "Wiosna i wino")
- Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną
- Na klombach mych myśli sadzonych za młodu,
- Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
- I które mi świeci bez trosk i zachodu.
- Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
- Rozdaję wesoło i jestem radosną
- Wichurą zachwytu i szczęścia poety,
- Co zamiast człowiekiem powinien być
- wiosną.
-
- Narrator II
- 1 września ....r. Nasza załoga zaczyna następny etap podróży, a w Gimbusie różne gatunki rodzaju ludzkiego.
-
- Piosenka "Dzieci" - Elektryczne Gitary (pierwsza zwrotka i refren - śpiewają wesoło pasażerowie autobusu).
-
- Uczeń III
(K. I. Gałczyński "Na śmierć motyla przejechanego przez ciężarowy samochód"
- Niepoważny stosunek do życia
- Figla ci w końcu wypłatał:
- Nadmiar kolorów, brak idei
- zawsze się kończą wstydem i
- są wekslem bez pokrycia,
- mój ty Nirzypiąłniprzyłatał!
-
- Uczeń IV
(M. Pawłowska "The End")
- Jeszcze wczoraj mówiłeś, że mam ładne oczy,
- Patrzyłam potem długo w lustro
- I cieszyłam się, że to zauważyłeś.
- Jeszcze wczoraj pamiętam czytałeś mi
- Wiersz,
- Nie wiem, czy to był Różewicz czy Staff...
- .........
- Jeszcze wczoraj na fizyce
- Przysłałeś mi kartkę z zeszytu,
- na której napisałeś, że mnie kochasz.
- Może to banalne, ale schowałam ją do
- Encyklopedii,
- Zawiniętą w sreberko po czekoladzie.
- Jeszcze wczoraj...
-
- Narrator I
- Z notatek kierowcy: ... czerwca ...r. Bogatsi o cenne doświadczenia kończymy drugi etap naszej podróży i prawie w komplecie docieramy do celu.
- 1 września ...r. Wyruszamy w długą, bardzo męczącą podróż.
-
- Piosenka, R. Gawlińskiego "Ludzi tłum" (do słów ludzi tłum).
-
- Uczeń V
(W. Ścisłowski " Wiem i ... nie wiem")
- Ja wiem, co to jest tangens,
- ja wiem, gdzie żyją kangury,
- ja wiem, gdzie płynie Ganges
- oraz gdzie leży Turyn!
- Ja wiem, co to jest atom,
- ja wiem, jak powstaje pasat,
- ja wiem, co ganił Katon,
- znam kwasów moc i zasad.
- Ja wiem, kto pod Płowcami,
- ja wiem, że wiąz jest drzewem,
- lecz mówiąc między nami
- jednego tylko nie wiem:
- Nie wiem, czy zdam egzamin,
- nie wiem, czy złapię dwóję,
- a mówiąc między nami -
- to właśnie przewiduję!
-
- Uczeń VI
(W. Ścisłowski "I ty możesz być Einsteinem")
- Nie bądź osłem do kwadratu,
- Do sześcianu mędrcem bądź.
- Wiedza to jest silny atut,
- Staraj się go w rękę wziąć.
- Nie twierdź, więc ni w pięć, ni w dziesięć,
- Że cię prześladuje pech.
- Nie mów nigdy "ja tam nie wiem",
- Kiedy zliczysz, choć do trzech?
- Tam, gdzie trzeba, ruszaj głową
- I wysoko głowę nieś,
- Oceniając na różowo
- Swych komórek szarych treść!
- I ty możesz być Einsteinem,
- Jeśli bardzo tego chcesz!
- A zdolności nadzwyczajne
- Mogą drzemać w tobie też!
- Tak, więc zawsze mierz wysoko:
- Tam, gdzie Szklanej Góry grzbiet.
- Nie rób nic "pi razy oko"
- Bo do zera spadniesz wnet!
- Nie wierz w żadne dni feralne,
- Życie - to otwarta gra.
- I ty możesz być Einsteinem,
- Gdy energię w sobie masz!
-
- Narrator II
- Nie sposób kończąc pewien etap w życiu, nie zadumać się nad przeszłością, nie sposób też nie zerknąć śmiało w przyszłość.
-
- Uczeń VII
(K. Logan "Spotkanie z życiem")
- Każdego dnia wśród szumnych prawd
- Najprostsze z pytań dyktuje świat:
- Dokąd mam iść? O co się bić?
- Dla kogo warto żyć?...
- Jak w każdej grze, musimy mieć czasami szczęście, by wiodło się.
- W pogoni dnia niejeden raz poznamy życia smak.
-
- Uczeń VIII
(J. Kofta "Twój czas")
- Przyszedł twój czas.
- Daleka droga, przyjacielu.
- Daleka droga...
- Rusza nas wielu ku swoim celom
- Na własnych nogach.
- Wszystkiego nas nie nauczy
- Starszych przestroga.
- Będziemy błądzić, będziemy kluczyć
- - daleka droga.
- Daleka droga cię onieśmiela,
- Jak innych wielu?
- Lecz stanąć w miejscu,
- To zostać w tyle,
- Tak przyjacielu.
-
- Narrator I
- Nie sposób, kończąc pewien etap w życiu, nie podziękować tym, co razem z nami tym autobusem podróżowali.
- Jak tu zacząć? Od kogo?
- Sądzę, że właściwym będzie, zacząć od najważniejszego.
-
- W tym miejscu zaczyna się podziękowanie. Z każdej klasy wychodzi przedstawiciel, wyjmuje kwiat z wazonu i dziękuje nauczycielowi zgodnie z recytacją.
-
- Uczeń IX
- Kocha szkołę i dzieciaki, wszyscy wiedzą, kto to taki? O nie małej jest postury. Na apelach pyta czasem, który zrobił to? No, który? Potem małe dochodzenie. Prawda na jaw wnet wypływa. Choć morałów wykład spory, nikt po głowie nie obrywa.
-
- Wręczanie kwiatów dyrekcji.
-
- Uczeń X
- Wuefiści sprawny ludek. Są dowcipni i weseli. Kiedy musisz biegać kółka, czuj się, jak na karuzeli?
-
- Kwiaty dla nauczycieli w-f.
-
- Uczeń III
- Jest tu u nas zastęp świeży, byś nie zapomniał pacierzy. Kontakty z niebem mają, czasem dyspensy udzielają. No i nawet w takiej głuszy, dbają o stan twojej duszy.
-
- Kwiaty dla katechetów.
-
- Uczeń VII
- Panie sztuka, jak już wiecie, żyją sobie w własnym świecie. Krzyczą głośno, bo to zdrowo, żeby było odlotowo.
-
- Kwiaty dla nauczycieli plastyki, muzyki, techniki.
-
- Uczeń V
- Nasz turysta "wielki" lubi jeść wafelki. Po górach z nami chodzi, byśmy byli wiecznie młodzi.
-
- Kwiaty dla geografa.
-
- Uczeń II
- Poloniści, histerycy wciąż bujają, gdzieś w obłokach. Miłosz, Herbert czy Sobieski zawsze będą, gdzieś w epokach.
-
- Kwiaty dla polonistów, historyków.
-
- Uczeń I
- Przejdźmy wprost z literatury w innej wiedzy mej tajniki. Nie pomylisz z żadną inną właśnie jej- matematyki. Z pyłu szkolnej, białej kredy, pani "Matma" się wyłania. Skoro nie jest Matką Boską, - czemu do modlitwy skłania.
-
- Kwiaty dla matematyków.
-
- Uczeń IV
- Wielkim swym opanowaniem duch fizyki nam się jawi, musisz pisać setki wzorów, ot tak nawet dla zabawy.
- Tylko, czemu nie chce wiedzieć, doskonały umysł czysty, że fizyka to fizyka, a ja duszę mam artysty.
-
- Kwiaty dla fizyka.
-
- Uczeń VI
- Zapytasz teraz "Sprecht du Deutsch?" Kwiatka, co poliglotą jest. Kiedy pomyślę o klasówce, przenika mnie niemiecki dreszcz i tutaj szepnąć należy czule, angielskie słówko moje kochanie? Lepiej usłyszeć "I love you darling", niźli - "języków ucz się baranie!"
-
- Kwiaty dla nauczycieli języków obcych.
-
- Uczeń VIII
- Nasze panie od biologii, lubią pytać z ekologii. Zdrową szkołę polecają, na wycieczki wyjeżdżają.
-
- Kwiaty dla biologów.
-
- Uczeń XI
- A chemiczka nasza młoda, zawsze wlewa kwas do wody, robi małe kartkóweczki i nam wlepia jedyneczki.
-
- Kwiaty dla chemiczki.
-
- Uczeń XII
- Z wczesnych lat szkolnych pamiętam uśmiech mej pani, nią życie szkolne, płynęło łatwiej, ona mówiła do nas "kochani".
-
- Kwiaty dla nauczycieli nauczania zintegrowanego.
-
- Narrator I
- Na koniec dziękujemy gorąco pedagogom, pracownikom administracji, biblioteki i obsługi za to, że troszczyli się o to, by w szkole było dobrze, czysto i bezpiecznie, by nikt ze szkolnej stołówki, nie wychodził głodny, a po lekcjach wrócił bezpiecznie do domu. Kwiaty dla administracji, pedagoga, bibliotekarza, woźnej, sprzątaczek, kucharek.
-
- WSZYSCY
stojąc
- DZIĘKUJEMY.
-
- Narrator II
- Chciałabym tu kiedyś wrócić, chciałabym tu wpaść na chwilę, czas upłynie - ja dorosnę, przejdę pewnie życia milę. Nikt nam przecież nie zabroni, wrócić tutaj wspomnieniami, po cichutku, tak znienacka, znów będziemy RAZEM Z WAMI.
-
- Piosenka M. Rodowicz "Ale to już było" (śpiewają wszyscy wykonawcy na środku sali.)
|
|
