Scenariusz audycji emitowanej w szkolnym radiu
dn. 29. listopada 2005r. z okazji Dnia Patrona Szkoły
Wykorzystałam:
- 2 magnetofony,
- mikrofony,
- przedłużacze,
- nagrania:
- - (1) "Menueta" G-dur z cyklu "Humoresek" op. 14,
- - (2) fragment "Fantazji polskiej" I. J. Paderewskiego,
- - (3) "Nokturn es-moll. op. 9 nr 2" Fryderyka Chopina,
- - (4) "Pożegnanie ojczyzny" polonez Michała Kleofasa Ogińskiego
- - (5) fragment sonaty fortepianowej "Księżycowa" L. van Beethovena
Przebieg audycji
-
- Podkład fragment (3) cicho - stopniowo coraz głośniej - stopniowo coraz ciszej
-
- Wszyscy:
- Z Paderewskim o ojczyźnie i wolności
-
- Fragm. podkładu (4)
-
- Uczeń:
- Wiele pieśni na świecie
- Ze stulecia w stulecie,
- Ale jest ton jedyny
- Z samej głębi, z głębiny
- Od kolebki do grobu
- ton ten idzie za tobą
- Byle szmer, byle nuta
- A już wiesz, że to tutaj...
-
- Na wyciszonym podkładzie (3)
-
- Uczeń:
- Często słyszymy słowa: Polska, jesteśmy Polakami, ojczyzna. Są tacy, którzy lubią mówić o patriotyzmie, jakby na tym on polegał. Na co dzień nie myślimy o tym, co to dobro wspólne, interes narodowy, nasza kultura, bo żyjemy w wolnej Polsce i sami jesteśmy kowalami jej losu.
- W przeszłości jednak nie zawsze tak bywało. Polacy musieli bronić swej godności i wolności. Jedni ryzykowali życiem, inni swój talent i pracę ofiarowali ojczyźnie. Wśród nich był Ignacy Jan Paderewski
-
- Uczeń:
- Nie wystarczyła mu wielka kariera artystyczna, choć na świecie okrzyknięto go geniuszem fortepianu, a on nie zadowolił się odcinaniem kuponów od sławy. Zajął się polityką w trudnym dla Polski czasie, kiedy trzeba było walczyć o odzyskanie niepodległości, a potem z trudem budować odrodzony kraj.
-
- Podkład (3) stopniowo wyciszany, w trakcie wypowiedzi cicho na jednym poziomie głośności
-
- Uczeń:
- PIERWSZE KROKI W ŚWIECIE MUZYKI.
- Ignacy Jan Paderewski urodził się 6 listopada 1860r. w Kuryłówce na Podolu. Jego matka zmarła, gdy miał zaledwie kilka miesięcy, ojciec, Jan, był administratorem majątków. Choć nie był człowiekiem wykształconym to kochał sztukę i szybko zauważył, że syn ma talent muzyczny. Znalazł więc dla niego dobrych domowych nauczycieli. W 1872r. wysłał go do Instytutu Muzycznego w Warszawie.
- Młody I. J. Paderewski uczył się tam nie tylko gry na fortepianie, ale także zasad muzyki, harmonii i kontrapunktu. Po skończeniu nauki pozostał w Instytucie jako nauczyciel, ale ta praca nie dawała mu satysfakcji i od czasu do czasu próbował swoich sił jako akompaniator czy solista na rożnych koncertach, a także tworzył własne kompozycje.
-
- Wchodzi podkład (1)
-
- W 1881r. wyjechał do Berlina, by szlifować swoje umiejętności. Spotkał tam wybitne postaci tamtej epoki, m.in. Ryszarda Straussa i Artura Rubinsteina, którzy rozbudzili w nim pasję i utwierdzili w przekonaniu, że jego przeznaczeniem jest muzyka.
-
- Podkład (1) głośniej
-
- Uczeń:
- WIELKA KARIERA w trakcie podkład (5)
- Sława I. Paderewskiego zaczęła rosnąć w 1888r., kiedy dał pierwsze koncerty we Francji, Holandii i Niemczech. W maju 1890r. zagrał w Londynie i od tego momentu zjednywał sobie coraz większe rzesze wielbicieli na Wyspach Brytyjskich. W 1891r. wystąpił w nowojorskiej Music Hall. Tym koncertem rozpoczął wielkie turnee po Stanach Zjednoczonych, w czasie którego stawał przed publicznością ponad 100 razy. Potem przyszły sukcesy w Afryce Południowej, Australii i Nowej Zelandii, na Kubie i w Kanadzie. Wszędzie był przyjmowany niezwykle entuzjastycznie, jego występy kończyły się owacjami na stojąco. Zachwycano się jego wirtuozeria, niezwykłą siła przekazu, oryginalnością i sugestywnością gry.
-
- Dalej podkład (5) zlewa się z podkładem (4), który stopniowo jest przyciszany.
-
- Uczeń:
- NA SCENIE POLITYCZNEJ
- I. J. Paderewski rozpoczął swoją karierę polityczną w 1910 r., kiedy wygłosił przemówienie z okazji odsłonięcia w Krakowie pomnika upamiętniającego bitwę pod Grunwaldem.
-
- Uczeń - Paderewski:
- Uznałem, że byłoby wspaniale, gdybym mógł uczcić tę wielką 500 rocznicę zwycięstwa wzniesieniem pomnika. Zrealizowałem swe wielkie marzenie...
-
- Uczeń:
- Z tej samej okazji Maria Konopnicka napisała "Rotę".
-
- Odśpiewanie "Roty"
-
- Uczeń:
- Kiedy wybuchła I wojna światowa Józef Piłsudski szedł na Rosjan z Pierwszą Kadrową, a Paderewski włączył się w działalność Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, organizacji powołanej przez Henryka Sienkiewicza w Szwajcarii.
-
- Odśpiewanie "I Brygady"
-
- Fragment nagrania (2)
-
- Uczeń:
- Ze Szwajcarii pojechał do Paryża i Londynu, stamtąd do Stanów Zjednoczonych. Tam propagował polskie dążenia do niepodległości, organizował wiece, zbierał fundusze dla ofiar wojny, brał udział w koncertach charytatywnych. Zyskał poparcie prezydenta Stanów Zjednoczonych Wilsona dla polskich dążeń niepodległościowych, wykorzystywał swoją popularność do propagowania sprawy polskiej. Jego przyjazd do Poznania w 1918r. stał się jedną z przyczyn wybuchu powstania wielkopolskiego. Wkrótce został premierem i ministrem spraw zagranicznych. Jako delegat na konferencję pokojową w Paryżu miał wpływ postanowienia dotyczące kształtu granic odradzającej się po latach zaborów Polski.
-
- Nagranie (5)
-
- Uczeń dalej:
- Po burzliwych zmianach politycznych opuszcza kraj. W 1936r. wspólnie z Władysławem Sikorskim i Wincentym Witosem inicjuje porozumienie Front Morges. Pogarszający się stan zdrowie nie pozwala mu na zbytnia aktywność.
-
- Zmiana podkładu muzycznego, fragment utworu (4) jako tło
- Mimo to po wybuchu II wojny światowej objął przewodnictwo Rady Narodowej, pełniącej role polskiego sejmu emigracyjnego. Jego szwajcarska rezydencja stała się centrum działalności polskiej emigracji politycznej. Zmarł w 1941 r. w Nowym Jorku, pochowano go w Waszyngtonie na cmentarzu zasłużonych Arlington.
-
- Samo nagranie (4)
-
- Wincenty Witos powiedział o Ignacym Janie Paderewskim:
- "Dał Polsce wszystko, ale nic od niej nie chciał i nie wziął. Nie zaciążył nad jej losem ani swoją wielkością, ani zasługami. Nie ważył ich, nie mierzył, nie żądając w zamian zapłaty. Był sługą narodu, wiedząc,że tylko na wolnym obywatelu można budować państwo i przyszłość".
-
- Uczeń:
-
- Jedna jest Polska, jak Bóg jeden w niebie,
- Wszystkie me siły jej składam w ofierze
- Na całe życie, które wziąłem z Ciebie,
- Cały do Ciebie, Ojczyzno, należę.
-
- Twych wielkich mężów przykład doskonały,
- Twych bohaterów wielbię święte kości,
- Wierzę w Twą przyszłość pełną wielkiej chwały,
- Potęgi, dobra i sprawiedliwości.
-
- Wiem, że nie ucisk i chciwe podboje,
- Lecz wolność ludów szła pod Twoim znakiem,
- Że nie ma dziejów piękniejszych niż Twoje
- I większej chluby niźli być Polakiem.
-
- Jestem jak żołnierz na wszystko gotowy
- I jak w Ojczyźnie, tak i w obcym kraju
- Czuwam i strzegę skarbu polskiej mowy,
- Polskiego ducha, polskiego zwyczaju.
-
- Z narodem polskim na zawsze związany
- O każdej chwili to samo z nim czuję,
- Do wspólnej wielkiej przyszłości wezwany
- Wszystkim Polakom braterstwo ślubuję.
-
- Nagranie (4)
-
- W montażu słowno-muzycznym przygotowanym pod kierunkiem pani Ewy Ulczyckiej wystąpili (imiona i nazwiska uczniów)........................
-
- Nagranie (4)
|
|
