Program realizowany jest w formie ścieżki międzyprzedmiotowej o charakterze dydaktyczno-wychowawczym
i jest zgodny z podstawą programową (Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dn. 26.02.2002) przewidziany do realizacji w liceach profilowanych i technikach.
Realizowany przez młodzież z ZS Nr 4 im. Eugeniusza Kwiatkowskiego w Warszawie.
I. WSTĘP
Olimpijskie Igrzyska - w tych dwóch słowach przywołanych do życia przez starożytnych Greków mieści się rozległa, wspaniała historia działalności człowieka, który co 4 lata sprawdza swą dzielność na stadionie i walczy o pierwszeństwo w szlachetnej rywalizacji bez rozlewu krwi i szczęku broni.
Twórca nowożytnego olimpizmu Pierre de Coubertin mówił: "Najważniejszym w Igrzyskach jest udział, nie zwycięstwo" i dalej "gdyż podstawą życia nie jest triumfować, lecz walczyć".
Sprzeczność jest tylko pozorna. Coubertin nie występował przeciw medalom i rekordom,
upragnionym owocom każdej rywalizacji, przestrzegał jednak przed medalomanią i gromadzeniem rekordów. Dlatego w swym kanonie olimpijskiej idei tak silnie podkreślał istotę etosu walki, która jako walka "bez rozlewu krwi i szczęku broni" powinna odbywać się pod hasłami szlachetności, uczciwości i poszanowania dla przeciwnika.
Różnie układały się stosunki między sportem i polityką. Polskich olimpijczyków zabrakło na starcie pierwszych nowożytnych igrzysk rozegranych w 1896r. w Atenach. Później występowali w barwach państw zaborczych (W. Ponurski, K. Rómmel, S. Zaborski). Dopiero uzyskanie niepodległości stworzyło Polakom szanse rywalizacji na olimpijskiej arenie. Zobaczyliśmy ich po raz pierwszy na Igrzyskach VIII Olimpiady w Paryżu w 1924r. w niecałe pięć lat po utworzeniu Polskiego Komitetu Olimpijskiego.
I od tego momentu piszemy kartę polskiego udziału w gronie usportowionych narodów świata. Zawiera ona chwile wzniosłe i dramatyczne, zawsze jednak piękne i drogocenne, szczególnie dla młodzieży, która czerpie i czerpać będzie z księgi olimpijskiej przy obieraniu własnej, sportowej drogi. Dlatego warto przybliżyć, zapoznać młodzież z przesłaniami, ideami tego zjawiska. Należy również zwrócić uwagę na rozległy związek olimpizmu, a tym samym sportu z treściami nauczania innych przedmiotów takich jak język polski, języki obce, historia, geografia, biologia, godzina wychowawcza.
Realizowanie ścieżki edukacyjnej wiąże się z poszerzeniem, zgłębieniem i przekazywaniem wiedzy z zakresu olimpizmu. Poprzez wiedzę humanistyczną możemy podnieść rangę wychowania fizycznego i umocnić swój prestiż w oczach uczniów.
Program ten proponujemy realizować w cyklu jednorocznym na lekcjach wychowania fizycznego, języka polskiego, historii, biologii, geografii, językach obcych i godzinie wychowawczej.
II. CELE SZCZEGÓŁOWE
- Przybliżenie kultury i historii starożytnej Grecji.
- Zapoznanie uczniów z ideami starożytnej olimpiady.
- Zaznajomienie uczniów z historią starożytnych i nowożytnych Igrzysk Olimpijskich.
- Kształtowanie postaw "fair play" w sportowej rywalizacji.
- Rozwijanie własnej osobowości i aktywności, kształcenie umiejętności pracy w
zespole.
- Kształtowanie postaw moralnych i społecznych w oparciu o wartości tkwiące w sporcie
olimpijskim.
- Dostrzeganie znaczenia ogólnospołecznego olimpiad, poznawanie innych kultur.
- Troska o zdrowie własne i innych.
- Rozwijanie sprawności fizycznej poprzez udział w zawodach sportowych.
- Zapoznanie się z przepisami i zasadami obowiązującymi w konkurencjach olimpijskich.
- Kształtowanie umiejętności sędziowania konkurencji sportowych.
- Rozwijanie umiejętności w poszukiwaniu informacji, docieraniu do źródeł,
opracowaniu danych.
- Rozwijanie i rozbudzanie aktywności artystycznej i zdolności twórczych.
- Wskazanie możliwości ciekawego i aktywnego spędzania czasu wolnego.
- Wykształcenie umiejętności potrzebnych do kontroli stanu własnego zdrowia (pomiar,
tętna, ciśnienia, pojemności płuc).
III. ZADANIA SZKOŁY
- Uzupełnienie i utrwalenie wiedzy na temat historii olimpizmu i jej powiązania z życiem
współczesnym.
- Wdrażanie do samodzielnego działania na rzecz harmonijnego rozwoju fizycznego
i intelektualnego.
- Przygotowanie uczniów do aktywnego uczestnictwa w różnych formach sportowych.
- Organizowanie różnorodnych imprez o tematyce olimpijskiej.
- Rozbudzenie zainteresowań uczniów w zakresie poznawania kultury i języków
europejskich.
- Uczenie o Polsce w powiązaniu z historią, kulturą Europy.
- Rozwijanie w uczniach postawy ciekawości, otwartości i tolerancji wobec innych
kultur.
- Krzewienie praw człowieka, poszanowania odmienności, solidarności społecznej,
współpracy, przyjaźni i pokoju.
- Wyposażenie ucznia w umiejętności komunikacji: znajomość języków obcych oraz
umiejętność korzystania z technologii informacyjnych i komunikacyjnych.
IV. TREŚCI PROGRAMOWE
- realizowane są w ramach poszczególnych przedmiotów dla określonego pionu klasy
- Wychowanie fizyczne
- 1. Poznanie dyscyplin olimpijskich.
- 2. Gimnastyka jako dyscyplina olimpijska - nauczanie i doskonalenie umiejętności.
- 3. Gry zespołowe jako dyscypliny olimpijskie
- 4. Zasady "fair play" w sporcie.
- Godzina wychowawcza
- 1. Cele i zadania ruchu olimpijskiego.
- 2. Idea wznowienia igrzysk olimpijskich - postać barona Pierre'a Coubertin.
- 3. Udział Polaków w olimpiadach.
- 4. Olimpijczycy Regionu Mazowsza. Postać Janusza Kusocińskiego.
- Język Polski
- 1. Analiza wybranej lektury o tematyce olimpijskiej.
- 2. Sztuka w sporcie - omówienie i dyskusja obejrzanej wystawy w Muzeum Sportu i
Turystyki.
- 3. "Janusz Kusociński" reż. K. Szmagier - obejrzenie i dyskusja na temat filmu.
- Historia
- 1. Historia starożytnych i nowożytnych Igrzysk Olimpijskich.
- 2. Historia wybranych dyscyplin sportowych w różnych epokach historycznych.
- Biologia
- 1. Odżywianie w sporcie - składniki pokarmowe.
- 2. Doping w sporcie i jego skutki uboczne.
- 3. Skutki kontuzji i urazów - paraolimpiady.
- Geografia
- 1. Zaznaczanie na mapie państw i miast olimpijskich.
- 2. Obliczanie różnic czasowych pomiędzy miejscem rozgrywania olimpiady a jej
odbiorem.
- Język obcy
- 1. Dyscypliny olimpijskie - charakterystyczne słownictwo dla danego sportu.
- 2. Dyscypliny sportowe - opis
- 3. Wypracowanie o tematyce olimpijskiej.
V. FORMY REALIZACJI
Treści programowe są realizowane na poszczególnych lekcjach przedmiotowych.
Zawierają określone imprezy w czasie realizacji programu.
- Konkurs z wiedzy olimpijskiej - etap I
- Zwiedzanie Muzeum Sportu i Turystyki
- - udział młodzieży w lekcji muzealnej
- - projekcja filmu
- Konkurs z wiedzy olimpijskiej - etap II
- Rajd pieszy Truskaw - Palmiry
- - złożenie kwiatów i zapalenie zniczy na grobie wielkiego Olimpijczyka
i Polaka Janusza Kusocińskiego
- - zwiedzenie muzeum martyrologii w Palmirach
- Szkolne Igrzyska Olimpijskie
VI. ŚRODKI DYDAKTYCZNE
- magnetowid, telewizor, rzutnik, aparat fotograficzny,
mapy, sprzęt sportowy.
VII. ŹRÓDŁA INFORMACJI
- biblioteka, czasopisma popularno-naukowe, internet,
podręczniki szkolne, nauczyciele: wychowania fizycznego, języka polskiego, historii,
biologii, geografii, języka obcego.
VIII. METODY I ZASADY NAUCZANIA
- pokaz, dyskusja, praca z tekstem, pokaz
multimedialny, reportaż, referat, plakat, wiersz, film.
IX. OCZEKIWANE OSIĄGNIĘCIA
- Uczeń zna historię starożytnych i nowożytnych Igrzysk Olimpijskich
- Umie stosować zasady obowiązujące w olimpizmie w życiu codziennym.
- Uczeń żyje w poszanowaniu człowieka jako wartości nadrzędnej z wykorzystaniem
moralnych zasad idei olimpijskiej.
- Potrafi ocenić swoje możliwości ruchowe i intelektualne.
- Uczeń posiada wiadomości i umiejętności potrzebne do realizacji własnych celów
i zainteresowań.
- Uczeń wie jak pomóc słabszym, współpracować w zespole.
X. EWALUACJA
- Ocena przez nauczycieli w formie pisemnej bądź ustnej.
- W trakcie realizacji programu prowadzona będzie ocena programu o jego przydatności
w pracy z uczniem.
- Ocena przez zespół ekspertów (nauczyciele, uczniowie) danych fotograficznych, ich
prawdziwości, prezentacji.
Przygotowali i opracowali program edukacyjny nauczyciele z ZS nr 4: Teresa Sztejman-Zaręba, Leonarda Adamska, Agnieszka Osakowicz, Irena Konieczna, Agnieszka Szelenberg,
Janina Mizak.
BIBLIOGRAFIA
- "Wychowanie fizyczne z elementami edukacji olimpijskiej" - program nauczania dla liceów i
techników. Michał Bronikowski - Poznań 2003.
- "Do ostatniego tchu", Bohdan Tomaszewski
- "Historia sportu", W. Konrad Osterloff
- "Olimpiady ery nowożytnej", Grzegorz Młodzikowski.
- "Polscy olimpijczycy XX wieku", tom I, II - Bogdan Tuszyński.
|
