Działa tylko w IE - sorry!    
     

Ćwiczę z mamą i tatą

mgr Agnieszka Działek-Głąb
mgr Agnieszka Wójtowiec


Program współpracy z rodzicami

W naszym przedszkolu od kwietnia 2005 r prowadzone są zabawy dzieci z rodzicami pod hasłem "Ćwiczę z mamą i tatą", na podstawie, których został stworzony program współpracy z rodzicami. Program ten powstał w trosce o prawidłowy rozwój fizyczny dziecka, zapewnienie mu odpowiedniej ilości ruchu, zaproponowanie rodzicom możliwości czynnego spędzenia wolnego czasu z dzieckiem, jak i wzmocnienie więzi emocjonalnej.

Główne cele programu:

  • stworzenie ciągłości wychowania poprzez współpracę między rodzicami a przedszkolem,
  • kształtowanie więzi emocjonalnych z rodzicami,
  • wspólne, z rodzicami wychowywanie dzieci na ludzi aktywnych, sprawnych ruchowo, umiejących relaksować się w sytuacjach trudnych,
  • stworzenie optymalnych warunków do rozwoju młodego człowieka,
  • angażowanie rodziców w życie przedszkola,
  • tworzenie atmosfery zaufania i współodpowiedzialności za wychowanie dzieci,
  • rozpoznawanie potrzeb dziecka i rodziny, udzielanie porad i przykładowych form pracy z dzieckiem w domu i poza nim (spędzanie wolnego czasu, zabawy w wodzie i na śniegu).

Korzyści wynikające z programu:

    Dla Dziecka
  • wszechstronny rozwój fizyczny i psychiczny,
  • wzmacnianie więzi z rodzicami.
  • budowanie autorytetu rodziców,
  • zaspokojenie potrzeby ruchu dziecka.
     
    Dla Rodzica
  • ułatwienie pracy wychowawczej,
  • poznawanie możliwości swojego dziecka poprzez obserwację i wspólną zabawę,
  • otrzymywanie wsparcia i porad ze strony nauczycieli i psychologa dotyczących radzenia sobie w wyrównywaniu braków rozwojowych dziecka,
  • wzmacnianie więzi z dzieckiem,
  • budowanie autorytetu rodziny,
  • odczuwanie przyjemności ze wspólnej zabawy z dzieckiem,
  • umiejętność relaksowania się i aktywnego spędzania wolnego czasu,
  • wpływ na działania przedszkola,
  • stały kontakt z przedszkolem.

Spotkania odbywają się raz w miesiącu, w godzinach popołudniowych, aby jak największa liczba rodziców mogła wziąć udział w ćwiczeniach. Zajęcia prowadzone są przez dwóch nauczycieli. Jeden z nauczycieli prowadził część wstępną i relaksacyjną na zakończenie ćwiczeń, a drugi część główną (ruchową). Nauczyciele pomagają dzieciom i sobie wzajemnie poprzez np. włączanie muzyki, pomoc w rozkładaniu sprzętu itp.

Przedstawiamy przykładowy scenariusz pt.

"Zabawy z kocem"

  1. Powitanie w kole Taniec Labada
     
  2. Wycieczka na kocu
    Dziecko siedzi lub leży na końcu koca, dorosły trzyma za jeden róg koca i ciągnie dziecko po podłodze. Dziecko może zmieniać sposób siedzenia lub leżenia na kocu.
     
  3. Mumia
    Dziecko leży na kocu z głową w jednym jego rogu, dorosły zawija dziecko tak, by widać było tylko jego głowę, po czym ciągnie mumię po podłodze, trzymając koc od strony głowy lub nóg dziecka.
     
  4. Naleśnik
    Zawinięte w koc dziecko rodzic rozwija ostrożnie trzymając za wolną krawędź koca.
    Odmiana: zawinięte dziecko samodzielnie próbuje się odwinąć.
     
  5. Składanie
    Dziecko i rodzic zwijają koc jak rulon. Dorosły zwraca uwagę na równe i jednoczesne zwijanie.
     
  6. Sanki
    Dziecko siada okrakiem na zwinięty w rulon koc. Dorosły ciągnie koc wioząc dziecko jak na sankach.
     
  7. Kładka
    Zrolowany koc służy jako kładka, po której maszeruje dziecko (dzieci).
     
  8. Kłody
    Na podłodze leży kilka zrolowanych koców, dzieci chodzą po sali przechodząc nad kocami. Początkowo chodzą z otwartymi oczami, później - z zamkniętymi, prowadzone przez dorosłego.
     
  9. Trójkątny tunel
    Dwóch dorosłych tworzy tunel o przekroju trójkąta.
    1. Składają koc wzdłuż na pół, a następnie stają naprzeciw siebie w rozkroku, trzymając środek przeciwległych krawędzi (w miejscu złożenia) i przydeptując rogi koca. Dzieci przechodzą pod tunelem.
    2. Stoją naprzeciw siebie, trzymając po dwa rogi koca (środek koca leży na podłodze), następnie stoją w rozkroku na krawędzi koca, łącząc jednocześnie rogi trzymane w dłoniach. Dzieci na czworakach lub pełznąc przechodzą przez tunel.

     
  10. Ruchoma podłoga
    Dorośli klęcząc lub siedzą i wachlują rozpostartym kocem 10 cm nad podłogą, dzieci stąpają po kocu, wysoko podnosząc nogi. Ruch kocem należy dostosować do możliwości dziecka.
     
  11. Małpa na linie
    Dwóch dorosłych trzyma za końce zrolowany koc. Dziecko (małpka) wiesza się na kocu, oplatając go od dołu rękoma i nogami. Dorośli próbują unieść małpę trochę wyżej i pokołysać.
     
  12. Huśtanie w kocu
    Dwóch dorosłych trzyma koc, po dwa rogi każdy, dziecko leży na kocu na plecach. Dorośli huśtają dziecko na boki lub w kierunku głowa - nogi. Należy pytać dziecko czy chce być huśtane, jak długo i jak mocno.
     
  13. Zakończenie
    Dzieci siadają w siadzie skrzyżnym przed rodzicami, którzy masują ich plecy, naśladując ruchami rąk opowiadanie mówione przez nauczyciela, po chwili następuje zmiana.

Prowadzone zajęcia były doskonałą okazją do obserwacji dzieci i rodziców w trakcie zabaw. Na ich podstawie dokonano ewaluacji i modyfikacji następnych działań.

Pierwsze zajęcia pokazały nieśmiałość i niepewność rodziców wynikające z nowej sytuacji oraz jak zostaną odebrani przez innych rodziców i ich dzieci. Wprowadzenie zabaw integracyjnych oraz zadowolenie dzieci z obecności rodziców ułatwiło przełamanie wszelkich oporów, co w konsekwencji przyczyniło się do powstania programu "Ćwiczę z mamą i tatą".

Zajęcia te dały prowadzącym możliwość zaproponowania rodzicom różnych sposobów spędzania wolnego czasu z dzieckiem poprzez: zabawy i gry ruchowe z przyborami lub bez, zabawy na śniegu i w wodzie, ćwiczenia metodą Weroniki Scherborne, metody relaksacyjne (masaże, relaks autogenny Schultza i Jacobsona), metodę usprawniającą pracę mózgu wg Denisona oraz zabawy KLANZA.

Różnorodność zajęć spowodowała duże zainteresowanie wśród rodziców i prośby z ich strony o udostępnienie materiałów pomocniczych w pracy z dzieckiem. W tym celu została stworzona specjalna gazetka pod hasłem "Ćwiczę z mamą i tatą", na której są systematycznie umieszczane zestawy zabaw i ćwiczeń prowadzonych różnymi metodami.

Największą radość po wspólnych zabawach okazywały dzieci, ciesząc się z obecności rodziców, którzy znaleźli czas na wspólną zabawę w przedszkolu. Radość była tak wielka, że przez kolejne dni dzieci między sobą dzieliły się wrażeniami i pytały, kiedy będą kolejne zajęcia. Sukcesem inicjatorów programu było wzmocnienie więzi emocjonalnej, podniesienie autorytetu rodzica oraz zaangażowanie rodzica w prace przedszkola.

Proponowane zabawy zostały zaczerpnięte z:

Literatura:

  1. Borys B. Mamo tato ćwiczmy razem. PZWL Warszawa 1990.
  2. Wlaźnik K. Wychowanie fizyczne w klasach 1-3 Przewodnik metodyczny dla nauczycieli. Wyd. JUKA Warszawa 1998.
  3. Erker A. Zajęcia sportowe w przedszkolu pomysły na każdy dzień. Jedność Kielce 2004.

               
     
 
Strona główna Opinie W sieci Downloads Publikacje E-learning E-sklep O stronie