Scenariusz akademii poświęconej pierwszej rocznicy śmierci Ojca Świętego Jana Pawła II (2 kwietnia 2006) dla uczniów nauczania zintegrowanego
"W naszej epoce, w której dobrobyt materialny i wygoda są przedstawione jako najwyższe wartości... Wy, drodzy młodzi nie lękajcie się głosić Ewangelii krzyża w każdej sytuacji. Nie lękajcie się iść pod prąd!" /Jan Paweł II/ - Na scenie umieszczona jest tablica z wizerunkiem Jana Pawła II, napis: "Ojcze Święty - PAMIĘTAMY!" oraz kwiaty.
-
- Słowa Papieża wysłuchane z płyty: "Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi"
-
- Hubert:
- 2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21.37 zmarł Ojciec Święty Jan Paweł II
-
- Dominika:
- Nie ma człowieka, który nie wiedziałby kim był dla świata, a właściwie kim dla niego jest przez cały czas.
-
- Darek:
- Papież starał się wpoić w duszę i serce każdego człowieka wartości, które sam w życiu bardzo ukochał:
-
- Wszyscy:
- Bóg, człowiek, ojczyzna i przyroda.
-
- Dominika:
- Karol Wojtyła wybrany na następcę świętego Piotra w Rzymie został Pielgrzymem, potrzebnym i wyczekiwanym przez ludzi na całym świecie, trzymającym wszystkich bardzo mocno w swoich bardzo mocnych dłoniach...
-
- Jeremi:
- Mimo, że mieszkał daleko od swojej ojczyzny - Polski, to jednak bardzo za nią tęsknił
-
- Piosenka: "Kwiaty polskie"
(zwrotki śpiewane indywidualnie, refren śpiewają wszystkie dzieci razem) -
- I. Śpiewa ci obcy wiatr
- Zachwyca piękny świat -lecz serce tęskni.
- Bo gdzieś daleko stąd został rodzinny dom-
- tam jest najpiękniej
-
- Ref: Tam właśnie teraz rozkwitły kwiaty:
- Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki.
- Pod polskim niebem, w szczerym polu wyrosły
- - ojczyste kwiaty, w ich zapachu, urodzie jest Polska.
-
- II. Żeby tak jeszcze raz
- ujrzeć ojczysty las, pola i łąki.
- I do matczynych rąk przynieść z zielonych łąk
- rozkwitłe pąki.
-
- Ref: Tam właśnie teraz...
-
- III. Śpiewa ci obcy wiatr,
- tułaczy los cię gna hen, gdzieś po świecie.
- Zabierz ze sobą w świat,
- zabierz z rodzinnych stron mały bukiecik.
-
- Ref: Weź z tą piosenką bukiecik kwiatów
- Stokrotek, fiołków, kaczeńcy i maków.
- Pod polskim niebem w szczerym polu wyrosły.
- Ojczyste kwiaty, w ich zapachu, urodzie jest Polska.
-
- Po zakończeniu piosenki uczennica dokłada bukiecik do wazonu przy tablicy
-
- Małgosia:
- W Ojcu Świętym tkwił niezwykły magnetyzm, siła przyciągania. Ludzie chcieli go dotknąć, usłyszeć bodaj jedno słowo, otrzymać błogosławieństwo.
-
- Daniel:
- Ojciec Święty w czasie swoich niezliczonych pielgrzymek i wizyt łamał reguły bezpieczeństwa, podchodził do ludzi, rozmawiał, błogosławił, rozdawał miłość, uczył przebaczać nawet największe krzywdy...
-
- Gabrysia:
- Wiara w Boga była dla Niego największą siłą w życiu. Potrafił w największym zgiełku, wśród milionów ludzi wyłączyć się, aby rozmawiać z Bogiem. Chcielibyśmy chociaż w części umieć Go w tym naśladować.
-
- Piosenka: "Abba Ojcze"
-
- I. Ty wyzwoliłeś nas Panie z kajdan i z samych siebie,
- a Chrystus stając się bratem nauczył nas wołać do Ciebie..
-
- Abba Ojcze, abba Ojcze, abba , abba Ojcze, abba Ojcze!
-
- II. Bo Kościół jak drzewo życia w wieczności zapuszcza korzenie,
- przenika naszą codzienność i pokazuje nam siebie
-
- Abba...
-
- III. Wszyscy jesteśmy braćmi, jesteśmy jedną rodziną,
- tej prawdy nic już nie zaćmi i teraz jest jej godzina
- Abba...
-
- Szymon:
- Ojciec Święty z zachwytem mówił o przyrodzie, szczególnie zaś ukochał polskie góry.
-
- Małgosia:
- Przyjaciele mówili o nim: uparty góral. W górach Ojciec Święty wykuwał swój charakter:" upór, konsekwencję w dążeniu do celu, pokonywanie słabości. W górach nauczył się kochać świat. Zawsze tęsknił do ukochanych polskich Tatr.
-
- Pieśń: "Królowa Jaworzyńska"
-
- I. Od wysokich Tatr wieje halny wiatr.
- Pędzi chmury od lodowej grani
- Nagle zcisza dech, słabnie jego pęd
- Tu się kłania swojej Pani.
- Na gałązkach drzew jak na strunach gra,
- Cichym szmerem strumień mu wtóruje.
- Pozdrowienia śle Matce Bożej z gór
- Co na hali tej króluje
-
- Ref: Królowo Jaworzyńska
- Naszych gór, naszych hal, naszych serc.
- Przyjm hołd tatrzańska Pani, od wiernych twych poddanych
- Co dzisiaj do twych stóp garną się
-
- Karol:
- Każdy Polak, i ten duży i ten mały, wie jaką pieśń szczególnie ukochał nasz Ojciec Święty.
-
- Pieśń: "Barka"
- I. Pan kiedyś stanął nad brzegiem,
- Szukał ludzi gotowych pójść za nim
- By łowić serca słów Bożych prawdą.
-
- Ref: O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś
- Twoje usta dziś wyrzekły me imię
- Swoją barkę pozostawiam na brzegu
- Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów
-
- II. Jestem ubogim człowiekiem
- Moim skarbem są ręce gotowe
- Do pracy z Tobą i czyste serce
-
- Ref: O Panie...
-
- Karol:
- Ojciec Święty bardzo kochał dzieci, przypisywał im ogromne znaczenie.
-
- Nauczyciel:
- Dzieci z naszej szkoły chciały pokazać swoją miłość do Ojca Świętego Jana Pawła II wykonując prace plastyczne oraz układając wiersze. Wszystko dla Niego. Zaprezentujemy teraz kilka wierszy w wykonaniu samych autorów. Następnie rozstrzygnięty zostanie konkurs plastyczny, wręczone będą nagrody.
-
- Kamila:
- Ojciec Święty Jan Paweł II mimo że odszedł od nas ciałem, pozostał w naszych sercach na zawsze. Zostawił nam swoje dziedzictwo miłości.
-
- Monika:
- Życie nasze toczy się dalej, płynie jak rzeka. My wszyscy stoimy na jej brzegu. Żyjemy. Swoimi czynami budujemy most, po którym przejdziemy kiedyś na drugi brzeg...
-
- Piosenka: "Dobra rzeka"
-
- Wsłuchany w twą cichą melodię
- Wyszedłem na brzeg pierwszy raz
- Wiedziałem już rzeko że kocham cię rzeko
- Że odtąd pójdę z tobą
-
- Ref: O dobra rzeko
- O mądra wodo
- wiedziałaś gdzie stopy znużone prowadzić
- gdy sił już było brak, było brak /bis/
-
- Rozdanie pamiątkowych folderów
|