Działa tylko w IE - sorry!    
     

Ojcze Święty - pamiętamy!

mgr Józefa Winnicka-Sawczuk
o. Micheasz Okoński


Scenariusz akademii poświęconej pierwszej rocznicy śmierci
Ojca Świętego Jana Pawła II (2 kwietnia 2006)
dla uczniów nauczania zintegrowanego


"W naszej epoce, w której dobrobyt materialny i wygoda
są przedstawione jako najwyższe wartości... Wy, drodzy
młodzi nie lękajcie się głosić Ewangelii krzyża w każdej
sytuacji. Nie lękajcie się iść pod prąd!"                        

/Jan Paweł II/

Na scenie umieszczona jest tablica z wizerunkiem Jana Pawła II, napis: "Ojcze Święty - PAMIĘTAMY!" oraz kwiaty.
 
Słowa Papieża wysłuchane z płyty: "Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi, tej ziemi"
 
Hubert:
2 kwietnia 2005 roku o godzinie 21.37 zmarł Ojciec Święty Jan Paweł II
 
Dominika:
Nie ma człowieka, który nie wiedziałby kim był dla świata, a właściwie kim dla niego jest przez cały czas.
 
Darek:
Papież starał się wpoić w duszę i serce każdego człowieka wartości, które sam w życiu bardzo ukochał:
 
Wszyscy:
Bóg, człowiek, ojczyzna i przyroda.
 
Dominika:
Karol Wojtyła wybrany na następcę świętego Piotra w Rzymie został Pielgrzymem, potrzebnym i wyczekiwanym przez ludzi na całym świecie, trzymającym wszystkich bardzo mocno w swoich bardzo mocnych dłoniach...
 
Jeremi:
Mimo, że mieszkał daleko od swojej ojczyzny - Polski, to jednak bardzo za nią tęsknił
 
Piosenka: "Kwiaty polskie"
(zwrotki śpiewane indywidualnie, refren śpiewają wszystkie dzieci razem)
 
I. Śpiewa ci obcy wiatr
Zachwyca piękny świat -lecz serce tęskni.
Bo gdzieś daleko stąd został rodzinny dom-
tam jest najpiękniej
 
Ref: Tam właśnie teraz rozkwitły kwiaty:
Stokrotki, fiołki, kaczeńce i maki.
Pod polskim niebem, w szczerym polu wyrosły
- ojczyste kwiaty, w ich zapachu, urodzie jest Polska.
 
II. Żeby tak jeszcze raz
ujrzeć ojczysty las, pola i łąki.
I do matczynych rąk przynieść z zielonych łąk
rozkwitłe pąki.
 
Ref: Tam właśnie teraz...
 
III. Śpiewa ci obcy wiatr,
tułaczy los cię gna hen, gdzieś po świecie.
Zabierz ze sobą w świat,
zabierz z rodzinnych stron mały bukiecik.
 
Ref: Weź z tą piosenką bukiecik kwiatów
Stokrotek, fiołków, kaczeńcy i maków.
Pod polskim niebem w szczerym polu wyrosły.
Ojczyste kwiaty, w ich zapachu, urodzie jest Polska.
 
Po zakończeniu piosenki uczennica dokłada bukiecik do wazonu przy tablicy
 
Małgosia:
W Ojcu Świętym tkwił niezwykły magnetyzm, siła przyciągania. Ludzie chcieli go dotknąć, usłyszeć bodaj jedno słowo, otrzymać błogosławieństwo.
 
Daniel:
Ojciec Święty w czasie swoich niezliczonych pielgrzymek i wizyt łamał reguły bezpieczeństwa, podchodził do ludzi, rozmawiał, błogosławił, rozdawał miłość, uczył przebaczać nawet największe krzywdy...
 
Gabrysia:
Wiara w Boga była dla Niego największą siłą w życiu. Potrafił w największym zgiełku, wśród milionów ludzi wyłączyć się, aby rozmawiać z Bogiem. Chcielibyśmy chociaż w części umieć Go w tym naśladować.
 
Piosenka: "Abba Ojcze"
 
I. Ty wyzwoliłeś nas Panie z kajdan i z samych siebie,
a Chrystus stając się bratem nauczył nas wołać do Ciebie..
 
Abba Ojcze, abba Ojcze, abba , abba Ojcze, abba Ojcze!
 
II. Bo Kościół jak drzewo życia w wieczności zapuszcza korzenie,
przenika naszą codzienność i pokazuje nam siebie
 
Abba...
 
III. Wszyscy jesteśmy braćmi, jesteśmy jedną rodziną,
tej prawdy nic już nie zaćmi i teraz jest jej godzina
Abba...
 
Szymon:
Ojciec Święty z zachwytem mówił o przyrodzie, szczególnie zaś ukochał polskie góry.
 
Małgosia:
Przyjaciele mówili o nim: uparty góral. W górach Ojciec Święty wykuwał swój charakter:" upór, konsekwencję w dążeniu do celu, pokonywanie słabości. W górach nauczył się kochać świat. Zawsze tęsknił do ukochanych polskich Tatr.
 
Pieśń: "Królowa Jaworzyńska"
 
I. Od wysokich Tatr wieje halny wiatr.
Pędzi chmury od lodowej grani
Nagle zcisza dech, słabnie jego pęd
Tu się kłania swojej Pani.
Na gałązkach drzew jak na strunach gra,
Cichym szmerem strumień mu wtóruje.
Pozdrowienia śle Matce Bożej z gór
Co na hali tej króluje
 
Ref: Królowo Jaworzyńska
Naszych gór, naszych hal, naszych serc.
Przyjm hołd tatrzańska Pani, od wiernych twych poddanych
Co dzisiaj do twych stóp garną się
 
Karol:
Każdy Polak, i ten duży i ten mały, wie jaką pieśń szczególnie ukochał nasz Ojciec Święty.
 
Pieśń: "Barka"
I. Pan kiedyś stanął nad brzegiem,
Szukał ludzi gotowych pójść za nim
By łowić serca słów Bożych prawdą.
 
Ref: O Panie, to Ty na mnie spojrzałeś
Twoje usta dziś wyrzekły me imię
Swoją barkę pozostawiam na brzegu
Razem z Tobą nowy zacznę dziś łów
 
II. Jestem ubogim człowiekiem
Moim skarbem są ręce gotowe
Do pracy z Tobą i czyste serce
 
Ref: O Panie...
 
Karol:
Ojciec Święty bardzo kochał dzieci, przypisywał im ogromne znaczenie.
 
Nauczyciel:
Dzieci z naszej szkoły chciały pokazać swoją miłość do Ojca Świętego Jana Pawła II wykonując prace plastyczne oraz układając wiersze. Wszystko dla Niego. Zaprezentujemy teraz kilka wierszy w wykonaniu samych autorów. Następnie rozstrzygnięty zostanie konkurs plastyczny, wręczone będą nagrody.
 
Kamila:
Ojciec Święty Jan Paweł II mimo że odszedł od nas ciałem, pozostał w naszych sercach na zawsze. Zostawił nam swoje dziedzictwo miłości.
 
Monika:
Życie nasze toczy się dalej, płynie jak rzeka. My wszyscy stoimy na jej brzegu. Żyjemy. Swoimi czynami budujemy most, po którym przejdziemy kiedyś na drugi brzeg...
 
Piosenka: "Dobra rzeka"
 
Wsłuchany w twą cichą melodię
Wyszedłem na brzeg pierwszy raz
Wiedziałem już rzeko że kocham cię rzeko
Że odtąd pójdę z tobą
 
Ref: O dobra rzeko
O mądra wodo
wiedziałaś gdzie stopy znużone prowadzić
gdy sił już było brak, było brak /bis/
 
Rozdanie pamiątkowych folderów