Przedstawienie "Szewczyk Dratewka"

DEKORACJE I REKIZYTY:

kilka drzew symbolizujących las, a wśród nich drzewo z barcią (wokół niego porozrzucane "plastry miodu" z tektury), zamek z kartonu, jezioro z bibuły, mrowisko z papieru oraz gałązek i trocin, kromka chleba, klucz, kosz z makiem i piaskiem, krzesła dla panien.

OSOBY:

Szewczyk Dratewka, mrówki, pszczoły, kaczki i kaczor, ludzie z miasta, czarownica, panny.

PRZYDATNE UTWORY MUZYCZNE:

"Kaprys włoski", "Jezioro łabędzie" P. Czajkowski, "Taniec Walkirii" R. Strauss

Scena I

Szewczyk Dratewka spaceruje po lesie. W tle muzyka - "Kaprys włoski" P. Czajkowskiego.

W momencie, gdy muzyka zwalnia, Szewczyk siada zmęczony. Zjada trochę chleba. Muzyka cichnie. Szewczyk idzie dalej.

Scena II

Szewczyk zauważa popsute mrowisko oraz biegające wokoło zdenerwowane mrówki.

 

SZEWCZYK:

Och, ktoś popsuł mrowisko! Pomogę wam, mróweczki.

 

Szewczyk uprząta mrowisko. Mrówki pracują razem z nim. Po zakończeniu pracy uspokajają się.

 

KRÓLOWA MRÓWEK:

Dziękujemy ci, dobry człowieku! Gdy będziesz kiedyś w potrzebie, chętnie ci pomożemy.

 

SZEWCZYK:

Dziękuję, ale co wy możecie dla mnie zrobić...

 

Kłania się i odchodzi.

Scena III

Szewczyk dostrzega pszczoły latające nerwowo wkoło barci. Bez wahania zabiera się do pracy - pomaga im zebrać porozrzucane plastry miodu. Pszczoły uspokajają się.

 

KRÓLOWA PSZCZÓŁ:

Dziękujemy ci, dobry człowieku, za pomoc. Gdy będziesz w potrzebie, i my ci pomożemy!

 

Szewczyk uśmiecha się, kłania i odchodzi.

Scena IV

W tle muzyka - "Jezioro łabędzie" P. Czajkowskiego.

Szewczyk zbliża się do stawu. Pływające tam kaczki uciekają na widok człowieka.

 

SZEWCZYK:

Nie bójcie się, cyraneczki! Chcę waszą urodę podziwiać, a nie do was strzelać. Nie chcę was zabijać! Chcę was chlebem poczęstować.

 

Daje kaczkom chleb. Kaczki jedzą.

 

KACZOR:

Dziękujemy ci, dobry człowieku, żeś nie przyszedł nas mordować, ale chlebem częstować.

 

Pozostałe kaczki żywo potakują.

 

KACZOR:

Chleb był bardzo smaczny. Gdy będziesz w potrzebie, to przyjdziemy ci z pomocą.

 

SZEWCZYK:

Jaką mogę z was mieć pomoc? Buta za mnie nie naprawicie, obcaska nie przybijecie!

 

Szewczyk kłania się. Odchodzi.

Aktorzy (oprócz Szewczyka) śpiewają na melodię "Dostał Jacek elementarz":

 

Idzie Szewczyk tam daleko,

Gdzie go lepsze życie czeka.

Hejże hej, hejże ha , kto mu wreszcie szczęście da? (2x)

Scena V

Szewczyk dociera do miasta. Widzi stojących i rozmawiających ludzi.

 

CZŁOWIEK 1:

Czarownica pannę w wieży uwięziła. Kto się z panną ożeni, ten z niewoli ją wybawi.

 

CZŁOWIEK 2:

Ale tylko ten może się z nią ożenić, kto dwie roboty odrobi i zagadkę odgadnie.

 

SZEWCZYK:

To może ja bym spróbował...

 

CZŁOWIEK 3:

Nie wyrywaj się, głupi! Życie ci niemiłe, czy co?!

 

CZŁOWIEK 4:

Kto pójdzie na ochotnika, a zadań nie zrobi, temu czarownica głowę urywa!

 

SZEWCZYK:

Ale może bym spróbował...

 

CZŁOWIEK 5:

Nie tacy jak ty próbowali! Rycerze przyjeżdżali i książęta. Nikt nie potrafił tych robót wykonać, tej zagadki odgadnąć. Nikomu czarownica nie darowała.

 

SZEWCZYK:

A ja pójdę i spróbuję!

Scena VI

Szewczyk stuka do bramy zamku czarownicy. Słychać dynamiczną muzykę: "Taniec Walkirii" R. Straussa.

Pojawia się czarownica.

 

CZAROWNICA:

Czyś ty człowiek, czyś ty zwierz? Czemu pukasz? Czego chcesz?

 

SZEWCZYK:

Chcę się z tą panną, co siedzi w wieży, ożenić!

 

CZAROWNICA:

Jaj zrobisz niedługo robotę pierwszą i drugą, a potem składnie zagadkę odgadniesz, to się ożenisz.

 

SZEWCZYK:

Spróbuję!

Scena VII

Czarownica trzyma w ręku koszyk.

 

CZAROWNICA:

Masz tu piasku z makiem koszyk. Przebierz do północy. Jak nie zrobisz do poranku, to ci, panku, urwę głowę i gotowe!

 

Czarownica odchodzi śmiejąc się głośno.

 

SZEWCZYK:

Oj, źle z tobą, Dratewka, źle! Toż to roboty jest na rok!

 

Siada przy koszu. Wchodzą mrówki.

 

MRÓWKI:

My ci pomożemy.

 

Mrówki pracują. Odchodzą. Szewczyk zasypia.

Scena VIII

Słychać muzykę - fragment "Tańca Walkirii". Szewczyk budzi się. Wchodzi czarownica.

 

CZAROWNICA:

O, udało ci się! Dzisiaj to masz do roboty: znaleźć panny kluczyk złoty. Uwiń mi się składnie i znajdź kluczyk w stawie na dnie. Jak nie znajdziesz do poranku, to ci, panku, urwę głowę i gotowe!

 

Wychodzi i szyderczo śmieje się.

Scena IX

Dratewka idzie nad staw. Stoi, patrzy. Pojawia się kaczor.

 

KACZOR:

Czego ci potrzeba, dobry człowieku?

 

DRATEWKA:

Muszę znaleźć kluczyk, który panna w kąpieli zgubiła.

 

KACZOR:

Nie martw się. Wszystkie kaczki będą szukały, wszystkie rybki. Kluczyk ci przyniesiemy.

 

Kaczki szukają. Oddają kluczyk kaczorowi, a kaczor Dratewce. Szewczyk dziękuje i idzie do czarownicy.

Scena X

Czarownica bierze klucz od Dratewki.

 

CZAROWNICA:

Czy ja zginę, czy ty? Chodź ze mną!

 

Szewczyk widzi siedzące na krzesłach panny z prześcieradłami na głowach.

 

CZAROWNICA:

Musisz zgadnąć, jak należy, która z nich jest panną z wieży. Jak nie zgadniesz do poranku, to ci, panku, urwę głowę i gotowe!

 

Szewczyk chodzi wokoło panien, przygląda się im. Wlatują pszczoły, łapią się za ręce i otaczają ostatnią pannę.

 

SZEWCZYK:

To jest prawdziwa księżniczka!

 

Słychać fanfary. Panna zrzuca zasłonę. Obejmuje Szewczyka za szyję.

 

PANNA:

O, mój ty najmilszy, z niewoli mnie wybawiłeś!

 

Czarownica wybiega z krzykiem. Wszyscy aktorzy łapią się za ręce i wołają:

 

Niech żyje Szewczyk Dratewka! Niech żyje młoda para!

Zakończenie

Aktorzy stają w szeregu trzymając się za ręce. Kłaniają się.