Działa tylko w IE - sorry!    
     

Praca korekcyjna z dzieckiem mającym trudności w uczeniu się

mgr Dorota Kamińska


  1. DANE PERSONALNE:
     
    Imię i nazwisko ucznia: Piotr ...
    Data urodzenia: 30. 06. 1983 rok
    Miejsce urodzenia: Bartoszyce
    Klasa: zespół rewalidacyjno-wychowawczy
    Adres: Dom Pomocy Społecznej dla Dzieci

     
  2. ANAMNEZA

    Moją pracę z Piotrem rozpoczęłam od zapoznania się z jego dokumentacją medyczną. Wynikało z niej, że Piotr jest urodzony w czasie, z wagą 2800 g. W chwili urodzenia otrzymał 6 punktów w skali Apgar. Diagnoza medyczna brzmiała; znaczny niedorozwój umysłowy, zespół Marfana.

    Obecnie stwierdza się u Piotra obok upośledzenia umysłowego, boczne skrzywienie kręgosłupa, wiotkie kończyny przy wzroście 202cm, waga 64 kg.

  3. INFORMACJA Z WYWIADU ŚRODOWISKOWEGO

    Na podstawie dokumentacji (wywiad środowiskowy, dokumentacja medyczna) posiadam informacje, które mówią o sytuacji rodzinnej Piotra.

    Chłopiec pochodzi z rodziny niepełnej. Ojciec chłopca nie interesował się rodziną, nadużywał alkoholu. matka ze względu na upośledzenie umysłowe w stopniu lekkim i nerwicę wegetatywną, nie potrafiła sprostać obowiązkom związanym z wychowywaniem Piotra i jego dwóch braci. W 1984 roku została pozbawiona praw rodzicielskich, a Piotr został umieszczony w Domu Małego Dziecka, gdzie przebywał około 1 roku. W wyniku zamknięcia Domu Małego Dziecka został przeniesiony do Szpitala Psychiartycznego, po czym umieszczony w Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci.

    W 1999 roku Powiatowy Zespół do Spraw orzekania o Stopniu Niepełnosprawności orzekł u chłopca znaczny stopień niepełnosprawności od urodzenia. Wskazania orzecznika dotyczyły zapewnienia rehabilitacji ruchowej, korzystania ze świadczeń pomocy społecznej, zgodnie z ustawą o pomocy społecznej oraz uczestnictwo w warsztatach terapii zajęciowej.

  4. CHARAKTERYSTYKA UCZNIA

    Piotr przebywa w Domu Pomocy Społecznej dla Dzieci w Niegowie od 18.08.1990 roku. Od 1996 roku uczęszczał na zajęcia do klasy życia a od 1997 roku do zespołu rewalidacyjno-wychowawczego. Na podstawie obserwacji i diagnozy psychologicznej wiadomo, iż Piotr wykazuje opóźnienie w zakresie rozwoju intelektualnego, emocjonalnego i społecznego. Nie wypowiada słów wydaje, wydaje nieartykułowane dźwięki. Odróżnia osoby bliskie sobie, je samodzielnie, podejmuje próby samodzielnego ubierania się.

    Jego ulubione zajęcia to przesypywanie materiałów sypkich oraz zabawy klockami, skakanie, bieganie po sali gimnastycznej, chętnie pomaga w pracach porządkowych.

    Jest dzieckiem pogodnym, uczynnym, lubianym w grupie i rodzince której mieszka.

    Diagnoza psychologiczna:
     
    Wyniki badań psychologicznych wskazują na głęboki niedorozwój umysłowy. Ogólna zaradność życiowa na poziomie 4-5 r. życia. Piotr jest sprawny ruchowo, samodzielny w wielu czynnościach samoobsługowych. Na ogół jest w pogodnym nastroju. Zabawa jego ma charakter stereotypowy. Cechuje go krótkotrwała koncentracja na przedmiocie.

     
  5. DIAGNOZA FUNKCJONALNA

    Diagnoza funkcjonalna została opracowana na podstawie obserwacji prowadzonej podczas zajęć rewalidacyjnych oraz inwentarza PPAC H. C. Gunzburga do Oceny Rozwoju Społecznego dzieci głęboko upośledzonych umysłowo i ocenę opisową umiejętności dziecka przeprowadzoną 17.09.2002 roku.

    1. Obsługiwanie siebie
      Piotr potrafi samodzielnie jeść posługując się łyżką, nie używa innych sztućców. Podczas jedzenia żuje pokarm, nie połyka go dużymi kawałkami. Nie je łapczywie, potrafi poczekać na swoją kolejkę Nalewa płyn co kubka i samodzielnie pije.
       
      Porusza się samodzielnie, wspinając się na palcach. wchodzi i schodzi ze schodów asekurując się poręczą. Przy tej czynności stawia obydwie nogi na stopniu. Biega unosząc nogi wysoko, skacze, potrafi pchać przed sobą piłkę lub inne przedmioty.
       
      Kontroluje potrzeby fizjologiczne. Sam korzysta z sedesu, używa papieru toaletowego, myje ręce i twarz, większy problem sprawia mu mycie zębów. Używa mydła i wyciera ręce w ręcznik, Lubi kąpiele w wannie, ale bez używania gąbki i prysznica.
       
      Wymaga pomocy przy ubieraniu się, wiele rzeczy jednak próbuje założyć samodzielnie. Potrafi założyć skarpetki i buty, trudność sprawia mu zakładanie rękawic. Nie potrafi zapinać i odpinać guzików oraz sznurowadeł.

       
    2. Komunikowanie się
      Komunikowanie się z Piotrem nie wychodzi poza sferę niewerbalną. Chłopiec rozumie wiele poleceń. Nie mówi wydaje jedynie dźwięki artykułowane. Porozumiewa się za pomocą gestu i mimiki twarzy. W ubiegłym roku szkolnym wprowadzono jako formę komunikowania się Piktogramy.
       
      Interesuje się otoczeniem wokół siebie o czym świadczy wodzenie wzrokiem za przedmiotem, za osobami przemieszczającymi się w pobliżu niego. Lubi słuchać muzyki, reaguje na nią uśmiechając się. Reaguje na polecenie typu "weź", "przynieś", "podaj" itp. Rozumie niektóre stosunki przestrzenne: na, do, pod, nad. Jeżeli nie znajduje sposobu komunikowania się z otoczeniem, bierze za rękę i prowadzi dłoń do określonego przedmiotu miejsca, które go interesuje.

       
    3. Uspołecznienie
      Rozpoznaje osoby z najbliższego otoczenia. Okazuje uczucia przywiązania i niechęci. Włącza się do zabawy na wyraźne polecnie prowadzącego, spontanicznie zdarza się współdziałanie w grupie podczas zabaw ruchowych. Pomaga w pracach porządkowych na terenie rodzinki na wyraźne polecenie. Podaje rękę na powitanie. Zna funkcjonowanie przedmiotów w swoim otoczeniu (np. na polecenie - mycie - idzie w kierunku umywalki).

       
    4. Motoryka duża i mała
      Sprawny ruchowo, biega, skacze, wykonuje przewroty, potrafi przejść przez tunel i wiele innych prostych ćwiczeń gimnastycznych. Sprawny w zakresie małej motoryki. Manipuluje klockami, potrafi przekładać je z ręki do ręki, ma jednak trudności z kreśleniem różnych kształtów w związku z zaburzeniem koordynacji wzrokowo-ruchowej. Większą trudność sprawia mu otwieranie i zamykanie pudełek, opakowań, odwijanie papierków, składanie odzieży jak również cięcie papieru.

       
    5. Zachowania nietypowe
      Chłopiec nie wykazuje szczególnie trudnych dla środowiska i siebie zachowań nietypowych. W okresie dzieciństwa przejawiał zachowania agresywne. Potrafi bardzo długo podskakiwać na palcach i nie czuje się zmęczony. Na polecenie aby przestał lub odpoczął natężenie podskoków wzrasta i przejawia zachowania agresywne w stosunku do opiekunów lub kolegów.

       
    6. Preferencje
      Lubi bawić się klockami manipulując nimi, przekładając je do pojemników, wkładając je miedzy palce. Przemieszczając się podskakuje co sprawia mu wiele radości. Lubi być przytulany i zauważany przez opiekuna, wówczas stara się wykonać lepiej powierzone zadanie.

     
  6. CHARAKTERYSTYKA KLASY (GRUPY)

    Piotr uczęszcza na zajęcia do zespołu rewalidacyjno-wychowawczego razem z trzema innymi chłopcami upośledzonymi w stopniu głębokim z współistniejącymi z upośledzeniem chorobami. Jeden z chłopców ma zespół Downa, dwóch dziecięce porażenie mózgowe. Codzienny wymiar zajęć w zespole wynosi cztery godziny, podczas których prowadzone są zajęcia z zakresu komunikacji, samodzielności i samoobsługi, stymulacji polisensorycznej, współdziałania w grupie, wielozmysłowego poznawania otoczenia, zajęć z somatognozji, zajęć ekspresyjnych.

  7. ZALECENIA DO PROGRAMU EDUKACYJNO-TERAPEUTYCZNEGO
     
    1. Piotr ze względu na skrzywienie kręgosłupa i wiotkość kończyn powinien uczestniczyć w zajęciach rehabilitacyjnych.
    2. Radość sprawiają mu zajęcia manipulacyjne i ruchowe.
    3. Ze względu na słabą komunikację, obserwowanie i odczytywanie komunikatów nadawanych przez Piotra.
    4. Organizowanie takich sytuacji społecznych, w których Piotr będzie mógł uczestniczyć i odgrywać role społeczne.
    5. Słaba koncentracja uwagi powstała w wyniku obniżenia procesów poznawczych - skupienie uwagi na bodźcach płynących z otoczenia.
    6. Wprowadzenie sygnałów słowno-dotykowych mających na celu lepszą orientację w konkretnych sytuacjach zadaniowych.

     
  8. GŁÓWNE CELE PRACY EDUKACYJNO-TERAPEUTYCZNEJ W ROKU SZKOLNYM 2002/2003
     
    1. Rozwój umiejętności komunikacyjnych w zakresie mowy biernej
    2. Wielozmysłowe poznawanie otoczenia
    3. Dostarczenie wrażeń zmysłowych, stymulacja polisensoryczna
    4. Rozwijanie i doskonalenie umiejętności orientacji w schemacie własnego ciała
    5. Doskonalenie umiejętności samoobsługowych w zakresie mycia zębów, zapinania guzików
    6. Doskonalenie poczucia bycia sprawcą działań

     
    SFERA NAJBLIŻSZEGO ROZWOJU PIOTRA:

    1. Nawiązanie z chłopcem kontaktu na miarę jego możliwości
    2. Stymulacja polisensoryczna-likwidowanie sensoryzmów w obrębie dłoni
    3. Doskonalenie umiejętności samoobsługowych

     
  9. PLAN ZAJĘĆ EDUKACYJNO-TERAPEUTYCZNYCH

    W załączeniu (plan.doc - 26KB) - TYGODNIOWY HARMONOGRAM ZAJĘĆ oraz PROGRAM EDUKACYJNO-TERAPEUTYCZNY.