Rewolucja seksualna stała się faktem, dotknęła już dawno społeczeństwo naszego kraju. Jej skutkiem ubocznym jest często zachwianie prawidłowego rozwoju psychoseksualnego młodzieży. W procesie wychowania należy więc inspirować dzieci i młodzież do przemyśleń na temat takich wartości jak: płciowość, miłość, małżeństwo, rodzina, rodzicielstwo, wierność. Media a wśród nich czasopisma mają niewątpliwy wpływ na kształtowanie umysłów, postaw i zachowań ludzi. Dlatego bardzo niepokojący jest fakt szerokiego promowania pseudowartości. Pod pozorem nowoczesności, europejskości proponuje się seksualną swobodę, pornografię, przemoc. Niszczone są tradycyjne modele życia rodzinnego jako anachroniczne i nieodpowiadające standardom europejskim i światowym. Lansowana postawa wobec życia to postawa hedonistyczna, wewnętrznego luzu. Główną tematyką poruszaną w prasie są "kariera, pieniądze i seks", podawane jako ideały i cele. Razi to, że te cele mają przychodzić same, bez większego wkładu pracy i trudu. Dowodzą tego wywiady z idolami - gwiazdami muzyki, estrady, filmu, sportu. W wywiadach tych rozmawia się głównie o pieniądzach, seksie, skandalach erotycznych i karierze. Ale nie ma w nich mowy o wysiłku twórczym, pracy nad rozwijaniem talentu, o poszukiwaniu własnej drogi artystycznej itp. Z wywiadów tych wynika, że artystę-idola "tworzy rozwiązłość życia seksualnego, jego brutalny sposób bycia, chamskie zachowanie" (Z. Sokół: Międzynarodowe, s. 8). Prasa młodzieżowa propaguje dużo pomysłów na dostatnie życie w którym miarą wartości człowieka jest mieć i to mieć jak najwięcej, nawet kosztem drugiego człowieka.
Takimi wartościami raczą się młode umysły szukające własnej drogi życiowej. Pisma te kreują pewną rzeczywistość, lansują określony styl życia i myślenia - nie tylko na czas młodości, ale na całe życie. Młodzież przejmuje kult pieniądza, szybkiej kariery, przeżyć seksualnych. Prowadzi to do egoizmu, do nieradzenia sobie z samym sobą i własnymi emocjami. Model życia jaki propagują czasopisma to ciągła rozrywka, modne i seksowne ubieranie się oraz umiejętność szybkiego podrywania obiektów pożądania. Zaś kreowana aktywność młodzieży to głównie udział w imprezach dyskotekowych czy prywatkach. Seks dominuje w pismach młodzieżowych: w miesięczniku "Dziewczyna" jest dział "Radość we dwoje" dotyczący porad seksualnych; w "Bravo" jest dział "Mój pierwszy raz", zawierający listy do redakcji czytelniczek opisujących swój pierwszy stosunek seksualny; w "Bravo Girl!", dział "Miłość i pożądanie". Taki jest wzorzec uczucia podawany dojrzewającej erotycznie młodzieży, marzącej o wielkiej miłości. Dziewczęta w "Dziewczynie" nie istnieją jako osoby ludzkie, samodzielne, autonomiczne, mające jakieś plany życiowe, marzenia, dążenia. Nie mają kłopotów z nauką, z rodzicami, z rówieśnikami. Są ciałem do zaspokajania cudzych potrzeb fizjologicznych. Nie ma tam miłości jako źródła radości ludzkiej, ale i cierpień. Miłości jako siły i energii życia, stanowiącej najważniejsze przeżycie człowieka (Z. Sokół: Międzynarodowe, s. 9). Nasze społeczeństwo razi forma i sposób przedstawiania spraw seksu, dosadność i fizjologizm, a przede wszystkim oderwanie seksu od uczucia i miłości, od tego, że seks służy prokreacji i może dać początek nowemu życiu. A to już nie jest sprawa błaha. Lecz o tym, podobnie jak o skutkach pożycia seksualnego: ciąży, chorobach wenerycznych, AIDS, te czasopisma wolą milczeć. Czasami jest mowa o środkach antykoncepcyjnych, ale i to nie za wiele. Edukacja prorodzinna prowadzona na łamach czasopism młodzieżowych nie jest zjawiskiem nowym, nie przyszła razem z przedrukami międzynarodowych magazynów. Temat ten porusza "Filipinka", "Jestem", a ostatnio także "Viktor Junior" i "Viktor Gimnazjalista" nikogo to nie gorszy ani nie bulwersuje. Być może dlatego, że w polskich czasopismach edukacja prorodzinna prowadzona była z dużą kulturą, spokojnie, subtelnie, z pełnym odniesieniem do tego, co w takich sytuacjach dzieje się z psychiką młodego człowieka. Z podkreśleniem sfery uczuciowej, uwypukleniem piękna miłości wraz z kształtowaniem szacunku dla drugiej osoby, gotowości poświęcania się dla niej itp. Również przeciwwagą dla pięknie wydawanych, kolorowych pism propagujących bezideowy, moralnie zdeprawowany świat antywartości stanowią czasopisma katolickie. W pismach tych w sposób bardzo odpowiedzialny i kompetentny podejmowane są tematy interesujące młodzież, między innymi: seks, miłość, muzyka, film, moda. Podkreślana jest wartość rodziny, tradycji, szacunku dla osoby ludzkiej. Te tak ważne tematy przedstawione są z perspektywy młodego człowieka, czasami urozmaicone dowcipnymi rysunkami, przeplatane humorem. W czasopismach katolickich żywo obecne jest przesłanie Ojca Świętego Jana Pawła II, który podczas IV pielgrzymki do Polski powiedział: "słowo ludzkie jest i powinno być narzędziem prawdy" (I. Podlasińska: Katolickie, s. 51).
LITERATURA: - Podlasińska I.: Katolickie czasopisma dla dzieci i młodzieży. Guliwer 1997 nr 2, s. 51
- Sokół Z.: Międzynarodowe czasopisma młodzieżowe w Polsce [1990-1995]. Poradnik Bibliotekarza 1997 nr 2, s. 8
|
