Program profilaktyki to inaczej wyodrębnienie planu specyficznych oddziaływań wychowawczych, nastawionych na przeciwdziałanie zagrożeniom występującym w danym środowisku. Istotnym problemem są rozmowy z uczniami na zawsze aktualne tematy związane z paleniem papierosów, piciem alkoholu i życiem seksualnym człowieka. Zadaniem szkoły staje się poszukiwanie nowych możliwości dotarcia do ucznia bezpośrednio, a nie tylko w formie typowej pogadanki czy nudnej prelekcji. Lista obecnych w środowisku ucznia zagrożeń, niestety, stale się wydłuża i z punktu widzenia szkoły właściwe ich rozpoznanie stanowi ważny punkt wyjścia do planowania działań profilaktycznych. Zajęcia podejmujące tematykę profilaktyki wśród młodzieży mogą obejmować takie zagrożenia, jak: - Przyczyny i skutki uzależnienia od nikotyny, alkoholu, narkotyków oraz innych środków odurzających (wiedzę o tym, jakie środki odurzające są obecnie w danym środowisku, trzeba stale aktualizować).
- Przygotowanie do życia w rodzinie i znajomość zagadnień związanych z seksualnością człowieka (również zagrożenia związane z chorobami przenoszonymi drogą płciową, w tym wiedza o AIDS).
- Przyczyny i skutki zaburzeń łaknienia typu bulimia i anoreksja.
- Przygotowanie do odpowiedniego zachowania się w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia (również umiejętność samoobrony przed zachowaniami agresywnymi).
- Przygotowanie do świadomego korzystania ze środków multimedialnych (problem uzależnienia od telewizji i komputera).
O paleniu papierosów, piciu alkoholu, a tym bardziej o seksie w polskiej szkole mówi się niechętnie i niewiele. Uczniowie wyczuwają niepewność pedagogów i celowo dążą do dezorganizacji zajęć przez zadawanie tysiąca pytań lub przeciwnie - zachowanie zupełnego milczenia. Aby uniknąć kłopotliwych sytuacji, warto proponować uczniom nietypowe rozwiązania. Oto niektóre ze sprawdzonych propozycji, cieszących się zainteresowaniem: - Ulotki i materiały na temat uzależnień.
- Zorganizowanie spotkań klasowych na temat bezpiecznego poruszania się po mieście.
- Spotkanie z osobą, która wyszła z uzależnienia, połączone z projekcją filmu i dyskusją między terapeutą a widownią.
- Warsztaty antynarkotykowe prowadzone przez policjanta z wydziału do spraw walki z narkotykami komendy miejskiej policji, następnie indywidualne rozmowy osób zainteresowanych z policjantem.
- Spotkanie z psychologiem.
- Warsztaty prowadzone przez lekarza o specjalności ginekolog-położnik na temat problemów dojrzewania dziewcząt i chłopców, połączone z omówieniem materiałów, które po spotkaniu dostaje każdy uczestnik zajęć.
- Systematyczne zajęcia z samoobrony, służące między innymi nauce odpowiedniego zachowania się w razie niebezpieczeństwa.
Każda z proponowanych form zajęć powinna się opierać na dyskusji, argumentowaniu, negowaniu i poszukiwaniu rozwiązań. Warsztaty na temat narkotyków, bulimii i anoreksji oraz indywidualne dyżury specjalistów z tych dziedzin warto również przygotować dla rodziców. Powyższa lista, zależnie od problemów danego środowiska może być wydłużana, poszczególne zaś punkty traktowane mniej lub bardziej obszernie i dogłębnie. Oprócz opisanych wcześniej przykładowych form oddziaływań, wymienione problemy mogą i powinny być wkomponowane w tematykę zajęć poszczególnych przedmiotów, takich jak: język polski, biologia, chemia czy WF. |
