KTO - PYTANIAWszyscy uczestnicy siadają na krzesłach w kręgu. Nauczyciel zadaje pytanie jako pierwszy np. - Kto ma brata? (siostrę, oczy, zegarek, swój pokój...)
- Kto lubi sport? (muzykę, kino, pizzę, niemiecki...)
- Kto uczy się matematyki? (historii, biologii...)
- Kto chodzi do szkoły? (kina, teatru, na spacer...)
- Kto uprawia sport?
- Kto jeździ na nartach? (rowerze, autobusem...)
- Kto jest grzeczny? (smutny, wesoły, dobry...)
- Kto jest chłopcem? (dziewczyną, uczniem...)
Po usłyszeniu pytania osoby, których to dotyczy, wstają i zamieniają się miejscami. Osoba zadająca pytanie może się w ten sposób wybawić. Np. gdy nauczyciel zadał pytanie: kto ma brata? i ma brata, to zmienia miejsce. Osoba, której nie udało się zająć innego miejsca, niż to do zadawania pytań, musi je zająć i zadać takie pytanie, aby się wybawić. Np. gdy urodził się w maju, może zapytać: Kto ma urodziny w maju? Jeżeli są takie osoby, to zamieniają się miejscami. Jeżeli nikt nie urodził się w maju, to osoba pytająca zadaje następne pytanie. Zabawa jest naprawdę wspaniała. Ilość pytań jest nieograniczona. Można się bawić po polsku lub w języku obcym. Jest to doskonałe ćwiczenie leksykalne i ćwiczy umiejętność zadawania pytań. Poza tym uczniowie bawią się doskonale. 1, 2, BĘCZabawa polega na mówieniu "bęc" w miejsce liczebników podzielnych przez trzy lub zawierających trzy np. 13, 23. Osoba, która się pomyli, odpada z gry. Można również zbierać fanty za pomyłkę. Fanty należy wykupić. Jeżeli bawimy się na lekcji języka obcego, fanty wykupuje się w języku obcym np. wymień dni tugodnia, miesiące, policz do 20 itp. Zabawa utrwala liczebniki (obcojęzyczne), wymaga refleksu i koncentracji. Przy wykupywaniu fantów uczniowie powtarzają i utrwalają materiał. Przykład: 1, 2, bęc, 4, 5, bęc, 7, 8, bęc, 10, 11, bęc, bęc itd. |
