W swojej pracy od dawna szukam ciekawych rozwiązań metodycznych. Zawsze fascynował mnie pęd dzieci do wcielania się w inne postacie, ich chęć "zamanifestowania" swej osoby poprzez ruch, słowo i barwę. Tym samym autentyczne uczestniczenie dzieci w zajęciach, uśmiech na ich twarzach, a u niektórych rumieńce wynikające z tak ogromnego zaangażowania, przeżywanie tego, co odbyło się w czasie zajęć. Przygotowałam plan, według którego wprowadzałam edukację teatralną na zajęciach. Wzięłam pod uwagę podstawy programowe edukacji wczesnoszkolnej. Założyłam, że uczniowie mogą pewne techniki opanować szybciej i w związku z tym nie należy zbyt długo zatrzymywać się na ich doskonaleniu, ale przejść do następnego etapu. Tak więc plan jest elastyczny. Dla klasy I wybrałam: - elementy dramy:
- ćwiczenia intonacyjne, językowe, mimiczne,
- ćwiczenia rozwijające wrażliwość wzrokową i słuchową,
- ćwiczenia dramowe typu: "dokończ opowiadanie",
- inscenizowanie krótkich scenek z wykorzystaniem znanego tekstu;
- propozycję przedstawienia teatralnego pod kątem:
- znaczenia głównych postaci,
- własnych uczuć i emocji wywołanych spektaklem.
W klasie II do znanych elementów włączam kolejne: - drama:
- gry dramowe,
- ćwiczenia dramowe typu: "zmień zakończenie opowiadania"
- żywe obrazy;
- inscenizowanie znanego utworu literackiego;
- improwizowanie na zadany temat;
- percepcję przedstawienia teatralnego pod kątem:
- scenografii,
- umiejętności korzystania z informacji zawartych w programie spektaklu.
W klasie trzeciej po takim przygotowaniu mogę z powodzeniem wykorzystać techniki teatralne, ponieważ dzieci nabyły umiejętności swobodnego i twórczego podejścia do zadania. Realizując nowoczesny program edukacji wczesnoszkolnej, wykorzystuję różne małe formy teatralne. Jedną z nich są inscenizacje. Właściwe organizowanie i wykorzystanie w pracy szkolnej są bodźcem do osiągania przez dzieci lepszych wyników w zakresie czytania, pięknego mówienia, a nawet poprawnego pisania. Etapy pracy związanej z przygotowaniem inscenizacji: - Wybór utworów (treść obrazków, opowiadań, baśni, wierszy, przysłów, piosenek, muzyki).
- Kilkakrotne czytanie w celu dobrego zrozumienia treści i udoskonalenia techniki czytania.
- Ćwiczenia w mówieniu i pisaniu (bogacenie słownictwa dzieci, wyodrębnienie wydarzeń).
- Ćwiczenia w czytaniu z podziałem na role.
- Podział ról między uczniów z uwzględnieniem cech charakterystycznych przedstawionych postaci.
- Zapamiętanie ról poprzez ćwiczenia:
- bezbłędne przepisywanie ról,
- uczenie się na pamięć.
- Ćwiczenia dykcyjne (wykorzystanie magnetofonu).
- Samodzielny wybór techniki inscenizacji: żywy plan, teatrzyk lalkowy, teatrzyk cieni.
- Samodzielne zaprojektowanie i wykonanie dekoracji.
- Przygotowanie piosenek, tańców, pląsów, muzyki.
- Wykonanie inscenizacji.
Dziecko nie jest aktorem. Ono bawi się w teatr. Opracowałam inscenizacje na różne okazje, np. Wigilia, Dzień Babci i Dziadka, Dzień Matki, powitanie wiosny, przedstawienia bajkowe... Dzieci uczestnicząc w nich stały się bardziej otwarte. Poprzez słowo, ruch, mimikę dzieci nabywały umiejętności wypowiadania się, przeżywania. Przedstawienia były udane i ciekawe pod względem artystycznym. Widzowie - uczniowie szkoły, przedszkolaki rodzice, dziadkowie - każdą sztukę nagradzali owacjami. Wiem, że przygotowanie przedstawienia teatralnego to wyzwanie dla nauczyciela. Musi on wykonać pracę, którą w teatrze wykonuje kilka osób. Sądzę jednak, iż warto podjąć się takiego wyzwania. Oto przygotowałam przedstawienie teatralne pt. "CZERWONY KAPTUREK". Uczestniczyli w nim wszyscy uczniowie. W załączeniu (scenariusz.doc - 62KB) tekst źródłowy scenariusza przedstawienia.
- Bibliografia:
- Brzechwa J.: "Bajki samograjki", Warszawa 1986 r.
|
