Działa tylko w IE - sorry!    
     

Zespołowe gry sportowe

mgr Grzegorz Błauciak


W szerokim wachlarzu dyscyplin sportowych, największym powodzeniem zwłaszcza wśród młodzieży cieszy się grupa sportów określana mianem gier sportowych. Do grupy tej zaliczamy między innymi koszykówkę, piłkę ręczną i siatkówkę. Wyżej wymienione gry sportowe opierają się o naturalne ruchy chwytu, podania, rzutu czy odbicia będące podstawowymi ruchami w naszym codziennym życiu czy to w zabawach dziecięcych, czy też w czynnościach związanych z naszą pracą. Technika oparta o ruchy utylitarne życia codziennego takie jak bieg i skok pozwala na stosunkowo szybkie opanowanie gry. Precyzja i celność podań wynikająca z użycia rąk powoduje, że akcje nie rwą się lecz są przeprowadzone z dużą szybkością i zakończone efektownym rzutem czy zbiciem. Używanie rąk w grze sprawia jeszcze, że zespół posiadający piłkę może ją utrzymać przez dłuższy czas (atak pozycyjny w koszykówce i piłce ręcznej) co zmusza przeciwnika do zwiększenia wysiłku i zastosowania całego repertuaru dozwolonych sposobów celem zdobycia piłki. Stąd obraz gry ulega ciągłej zmianie, akcje toczą się jak w kalejdoskopie.

Uzupełnienie pracy rąk i nóg wieloma skłonami, skrętami i skrętoskłonami tułowia sprawia, że wyżej wymienione gry sportowe niezwykle harmonijnie kształtują człowieka.

Ciągły ruch, w którym biorą udział wszystkie stawy tak kończyn górnych jak i dolnych, wyrabia w nich obszerność i wzmacnia je w dużym stopniu.

Na skutek wzmocnienia układu kostno-mięśniowo-więzadłowego kontuzje kończyn należą do rzadkości.

Intensywny i trwały ruch powoduje zmiany w centralnym systemie nerwowym, w czynnościach układu mięśniowego oraz narządów wewnętrznych takich jak serce, płuca, wątroba, nerki.

O poziomie gry w koszykówkę, piłkę ręczną czy siatkówkę nie decyduje wyłącznie sprawność mięśniowa czy działanie narządów wewnętrznych. Każda czynność fizyczna odbywa się przy udziale myślenia. Gry sportowe, podczas których zawodnik wykonuje cały szereg skomplikowanych czynności, angażuje w działaniu sferę psychiczną.

Zawodnik musi przy dużym wysiłku fizycznym w stanach wysokiego napięcia emocjonalnego, spowodowanego celem, do którego dąży zespół i interwencją przeciwnika, błyskawicznie spostrzegać, zapamiętywać, oceniać, wnioskować i działać.

Wymienione czynności - funkcje psychiczne - powtarzają się wielokrotnie w czasie gry każdorazowo w innych sytuacjach.

Stałe powtarzanie się, wskazanych funkcji psychicznych i zdobywanie doświadczenia podnoszą poziom wszystkich odbywających się funkcji psychicznych, takich jak spostrzeganie, zapamiętywanie, wnioskowanie i działanie. Im dłużej gra zawodnik, tym jego działanie oparte o wspomniane funkcje, jest szybsze, dokładniejsze, logiczniejsze i bardziej zdecydowane.

Zawodnik spostrzegawczy, posiadający lepszą pamięć i większy zasób wiedzy, umiejący logicznie wnioskować i błyskawicznie działać będzie miał przewagę nad przeciwnikiem stojącym pod tym względem niżej od niego. Stąd wniosek, że o wartości gry zawodnika decyduje w dużym stopniu poziom jego myślenia.

Gry sportowe ujęte są określonymi przepisami, które są tak skonstruowane, że oprócz prawideł gry, ustalają sposób zachowania wobec przeciwnika i zobowiązują do kulturalnego postępowania w stosunku do wszystkich zawodników i sędziego. Zawodnik, który nie podporządkuje się przepisom zostaje ukarany w zależności od rodzaju dyscypliny stratą piłki, rzutem wolnym lub karnym, lub nawet wykluczeniem z gry.

Wychowawcze oddziaływanie przepisów jest widoczne na przykładzie niezdyscyplinowanego zawodnika, który dostosowuje się do wymagań przepisów i zaczyna postępować zgodnie z nimi. Na przestrzeni pewnego czasu dochodzi niejednokrotnie do takiego stanu uczciwości u zawodników, że przyznają się oni do popełnionego przekroczenia samorzutnie jeszcze przed ingerencją sędziego. Istotną cechą koszykówki, piłki ręcznej i siatkówki jest zespołowość.Współdziałanie całego zespołu przekonuje zawodników o tym, że uzyskane wyniki nie są wyłącznie zasługą jednego gracza lecz wykładnikiem wysiłku drużyny.Do tej oczywistej prawdy dochodzi na przestrzeni krótszego lub dłuższego czasu każdy zawodnik.

Do osiągnięcia zwycięstwa swą potrzebne jeszcze takie cechy jak wytrwałość w pracy, zaciętość, bojowość i odwaga. Wszystkie te pozytywne cechy i sposoby postępowania utrwalają się z czasem w takim stopniu, że stają się nawykiem i przenoszą na działanie w życiu codziennym w pracy i nauce. W tym fakcie szukać należy zasługi wychowawczej wyżej wymienionych gier sportowych.

         
     
           
Strona główna Opinie W sieci Downloads Publikacje O stronie