| Fragment powieści: |
| 1. | Główni bohaterowie fragmentu: Pawełek Kryński - Polak i Henryk Fichtelbaum - Żyd. | 2 |
| 2. | Podział fragmentu na 3 części: teraźniejszość, wspomnienia z przeszłości i zapowiedź przyszłych wydarzeń. | 2 |
| Teraźniejszość: |
| 3. | Wspomnienie Henryczka i niepokój o jego los | 2 |
| Przeszłość: |
| 4. | Wspomnienie ostatniego spotkania z przyjacielem - retrospekcja, | 2 |
| 5. | Sytuacja Henia: | |
| - | ukrywanie się u Flisowskiego i opuszczenie kryjówki, | 2 |
| 6. | Rzeczywistość w jakiej żyje Henio: | |
| - | mały, ciasny i ciemny strych, | 2 |
| - | stałe zagrożenie, poczucie uwięzienia, samotność | 2 |
| 7. | Marzenia: | |
| - | spacer po mieście, spotkania z przyjaciółmi, | 2 |
| - | poczucie bezpieczeństwa, | 2 |
| - | znalezienie ukochanej i wyjazd do Wenezueli | 2 |
| 8. | Postawa Pawełka: | |
| - | znajduje kryjówkę dla Henia, przynosi mu pieniądze, | 2 |
| - | myśli o bezpieczeństwie przyjaciela, troszczy się o niego, | 2 |
| - | przynosi mu pieniądze, | 2 |
| - | jest wyrozumiały wobec rozgoryczenia Henia, | 2 |
| Przyszłość: |
| 9. | Wszechwiedzący, trzecioosobowy narrator przytacza rozmowę telefoniczną z przyszłości, | 2 |
| 10. | Zadzwoni Henio, poprosi o spotkanie i poinformuje, że zamierza wrócić do getta. | 2 |
| Odniesienie do powieści: |
| 11. | Autor opisuje równolegle teraźniejszość wojennej Warszawy, przeszłość i przyszłość bohaterów. | 2 |
| 12. | Losy Żydów w czasie II wojny światowej: | |
| - | ukrywają się pod zmienionym nazwiskiem (Irma, dzieci), | 2 |
| - | manifestacyjnie przyznają się do pochodzenia żydowskiego (Jerzy Fichtelbaum), | 2 |
| - | stają się konfidentami gestapo (Bronek Blutman) | 2 |
| 13. | Postawy Polaków: | |
| - | zaangażowanie w ratowanie ludzi (łańcuch ludzi ratujących Irmę i Joasię), | 2 |
| - | łapanie Żydów (Piękny Lolo), | 2 |
| - | obojętność i strach (warszawiacy uciekający z kawiarni na widok Żyda), | 2 |
| - | motyw karuzeli. | 2 |
| Wnioski końcowe: |
| 14. | Wojna była dla Żydów czasem totalnej zagłady, ludzie ginęli w komorach gazowych, krematoriach, byli rozstrzeliwani na ulicach, a ci którym zorganizowano pomoc, żyją w upodleniu, ukrywają się, nie wytrzymują napięcia psychicznego, | 2 |
| 15. | Polacy różnie podchodzili do holocaustu, jedni rozumieli tragedię mordowanych ludzi, starali się im pomagać na wiele sposobów, z narażeniem życia przechowywali zbiegów z getta. Inni to kolaboranci, bezduszni ludzie cieszący się z zagłady getta. | 2 |
