Dzieci nadpobudliwe psychoruchowo, coraz częściej można spotkać w szkole, jednakże terminu tego używa się tylko w literaturze psychiatrycznej, neurologicznej i psychologicznej. W życiu codziennym określa się je raczej jako dzieci trudne. Uczeni i badacze twierdzą, że jest to zaburzenie temperamentalne, odznaczające się przewagą procesów pobudzenia nad hamowaniem. Dzieci te bardzo często nie są w stanie opanować swego zachowania, dlatego też większość wychowawców negatywnie wyraża się o tych dzieciach oraz gorzej je ocenia, gdyż swoim zachowaniem sprawiają one wiele kłopotów wychowawczych, dezorganizują lekcje jak też stają się męczące dla rówieśników. Zachowanie dzieci nadpobudliwych psychoruchowe, bardzo niekorzystnie wpływa na rozwój dziecka, jego samopoczucie, przystosowanie się do środowiska, jak też prawidłowy rozwój i uzewnętrznienie możliwości i uzdolnień, dlatego też wielu badaczy zajmuje się tym zaburzeniem, jego przyczynami i skutkami. Praca moja przedstawia poglądy wielu autorów odnośnie nadpobudliwości psychoruchowej, jej przyczyn tkwiących w samym dziecku jak i środowisku na nie wpływającym. W załączeniu (praca.rtf - 85KB) tekst źródłowy opracowania. | 
