W zreformowanej szkole uczniowie aż trzykrotnie przechodzą proces adaptacji do nowego środowiska szkolnego - w szkole podstawowej, gimnazjum i szkole ponadgimnazjalnej. Istotne, z punktu widzenia, zarówno pojedynczego ucznia jak i całej klasy, jest udzielenie im w tym momencie wsparcia. Aby tego dokonać, konieczne jest, aby wychowawca klasy i inni nauczyciele, zaznajomieni byli z podstawowymi wiadomościami z zakresu procesu grupowego. Klasa bowiem, jak każda grupa zadaniowa, przechodzi przez kolejne fazy rozwoju. Pierwsza z nich to faza orientacyjna, gdzie uczuciami dominującymi u członków grupy jest lęk i obawa. Zachowania uczniów, mimo stosowania przez nich w tym czasie różnych mechanizmów obronnych (np. projekcja, zaprzeczanie, regresja, intelektualizacja) koncentrują się na zdobywaniu informacji o kolegach, regułach i celach wzajemnych kontaktów oraz o własnej pozycji w grupie. Zadaniem szkoły, w pierwszych dniach pobytu nowych uczniów w jej murach, jest więc przede wszystkim, budowanie atmosfery opartej na poczuciu bezpieczeństwa i zaufaniu. Ponieważ, wzajemne poznanie odgrywa tu ogromną rolę, początkowe spotkania w klasie powinny ułatwiać nawiązywanie bliższych kontaktów, służyć "przełamywaniu lodów", rozwijać empatię i zrozumienie. Pomocne mogą w tym być zajęcia integracyjne, w których uczestniczą wszyscy uczniowie danej klasy oraz ich wychowawca. Spełniając w/w zadania, nie wymagają one jednocześnie od uczestników głębszego ujawniania siebie, służą wprowadzeniu podstawowych norm grupowych, co z kolei wpływa na obniżenie poziomu lęku w klasie. Pracując jako pedagog w Zespole Szkół Ekonomicznych i Ogólnokształcących w Słupsku, przeprowadziłam w okresie od 3.09.2002 r. do 12.09.2002 r. zajęcia integracyjne we wszystkich klasach pierwszych (osiem klas: liceum, technikum, klasy zasadnicze). Zajęcia te są elementem programu ułatwiającego pierwszoklasistom adaptację w nowym środowisku, którego jestem autorem. W załączeniu (scenariusz.doc - 32KB) tekst źródłowy scenariusza zajęć integracyjnych. |
