W programach nauczania i oficjalnych zarządzeniach kilku państw członkowskich określono przedmioty, których należy nauczać, pozostawiając równocześnie nauczycielom lub szkołom możliwość decydowania o tym, ile czasu przeznaczy się na różne przedmioty, bądź kiedy dany przedmiot zostanie wprowadzony. Takie rozwiązanie przyjęto we Flamandzkojęzycznej Wspólnocie Belgii, Holandii, Portugalii, Szwecji i Zjednoczonym Królestwie. W przypadku tych krajów przedmioty obowiązkowe są niezmienne. W programach nauczania pozostałych krajów Unii Europejskiej i krajów kandydujących do UE przedmioty wyszczególnia się wraz z liczbą przeznaczonych na nie godzin, co umożliwia porównanie relatywnego wymiaru czasu przeznaczonego na każdy z tych przedmiotów. W Danii gminy miejskie same decydują o tym, czy stosować się do ministerialnych wytycznych w sprawie tygodniowego rozkładu lekcji poszczególnych przedmiotów. Niezależnie od tego czy w programach nauczania ustala się liczbę godzin przypadających na poszczególne przedmioty, przedmioty obowiązkowe są generalnie takie same we wszystkich krajach. Różnice dotyczą jedynie nauki języków obcych, wprowadzania informatyki, bądź wymagań prowadzenia lekcji religii lub etyki. Jeśli chodzi o programy nauczania dla uczniów w wieku około 7 lat w krajach UE, znaczne różnice zauważyć można w liczbie godzin przeznaczonych na naukę języka ojczystego. I tak w Danii na ten przedmiot przeznacza się niemal połowę godzin, a w Luksemburgu jedynie 4%, przy czym mała liczba godzin w Luksemburgu wynika z tego, że dydaktykę prowadzi się głównie w języku francuskim i niemieckim (językach narodowych), natomiast luksemburski język ojczysty, jest zasadniczo "dialektem miejscowym". W niektórych krajach na pewne przedmioty (przedmioty przyrodnicze, sport, przedmioty artystyczne, a nawet język ojczysty i matematykę we Włoszech) przeznacza się relatywnie niewiele czasu, co wynika z tego, że część rozkładu zajęć jest elastyczna, a szkoły mogą zwiększyć liczbę godzin przewidzianych na te przedmioty zależnie od specyficznych potrzeb uczniów. We wszystkich prawie krajach UE liczby godzin przeznaczonych na język ojczysty zmniejsza się w klasach 10-latków. Wyjątek stanowi Francja i Irlandia, gdzie lekcje języka ojczystego nadal stanowią ponad jedną trzecią łącznego czasu nauki. Powszechnym zjawiskiem w większości krajów jest wprowadzenie do programów nauczania dla dzieci w tym wieku obowiązkowej nauki języków obcych. Ponadto, o ile na początku nauki w szkole podstawowej większą liczbę godzin przeznacza się na przedmioty artystyczne niż na przedmioty przyrodnicze, w programach 10-latków trend jest odwrotny. |
