W dzisiejszych czasach, XXI wieku coraz częściej mówi się o "Wspólnej Europie", o zjednoczeniu wszystkich państw Europy. Politycy czynią wielkie starania, aby Polska jak najszybciej stała się prawowitym członkiem Unii Europejskiej. Głośno "rozprawia się" o konieczności posługiwania się w praktyce znajomością przynajmniej dwóch języków obcych (zachodnich). Rodzice świadomi tego, jakie znaczenie w dzisiejszych czasach odgrywa praktyczna znajomość języków obcych, posyłają dzieci na prywatne lekcje. Szkoła, w której mam przyjemność pracować "daje uczniom możliwość" nieodpłatnej nauki dwóch języków obcych: języka angielskiego i języka niemieckiego. Chciałoby się zawołać - szczęściarze! Ale czy Ci uczniowie oraz ich rodzice mają świadomość, że znaleźli się w dogodnej sytuacji? Czy uczniowie chcą uczyć się języków obcych, mają świadomość, dlaczego należy się ich uczyć? Uczę w szkole 13 lat. Obserwuję, że z roku na rok spada motywacja uczniów do nauki. Dostrzegają oni szarą rzeczywistość życia codziennego - powiększające się bezrobocie, problemy rodzinne, biedę. Coraz więcej uczniów zadaje pytanie - "Po co się uczyć? Przecież absolwenci studiów również "zasilają" świtę ludzi bezrobotnych"! Z uporczywością tłumaczę im, że znając języki obce, mają większe możliwości. Jednak ich postawa sugeruje, że nie są oni tego świadomi, nie mają motywacji do nauki. Postanowiłam przeprowadzić ankietę na ten temat i dokonać jej wnikliwej analizy. W ankiecie wzięli udział uczniowie klas I-III Gimnazjum nr 16 w Bydgoszczy - 120 uczniów. Byli wśród nich uczniowie, którzy uczą się języka V rok, IV, III, II, ale również ci, którzy dopiero zaczynają uczyć się drugiego języka. Nurtowały mnie 2 pytania: "Czy chcą się uczyć języków obcych/dlaczego/?" oraz "Czy ich zdaniem należy uczyć się języków obcych/dlaczego/?" Ku mojemu zdziwieniu, okazało się, że niezależnie od tego, jak długo uczniowie uczą się języków, tylko 3 uczniów nie chce uczyć się języków obcych. Jeden z nich ma duże problemy z nauką, co tłumaczy jego niechęć do nauki języka angielskiego i języka niemieckiego. Dwóch pozostałych, stwierdziło, że nauka tych przedmiotów "mija się" z ich zainteresowaniami. Jednoznacznie można więc stwierdzić, że uczniowie chcą się uczyć przynajmniej dwóch języków obcych. Ankieta wykazała również, że doskonale wiedzą, dlaczego chcą się uczyć tych języków i dlaczego właśnie dziś, w XXI wieku jest to tak ważne. 100% uczniów podkreśliło (łącznie z tymi, którzy dopiero zaczynają uczyć się języka niemieckiego, jako drugiego języka), że dzięki biegłej znajomości języków obcych mają większą szansę na dostanie się do dobrej szkoły, a następnie znalezienie dobrej pracy. 5% z nich chciałoby pracować za granicą. Niepokojące jest to, że tylko 5% zwraca uwagę na możliwość porozumiewania się z obcokrajowcami oraz umiejętność radzenia sobie za granicą /np. na wycieczce/. Wiąże się to chyba z tym, że tylko niewielki procent uczniów ma możliwość sprawdzić w praktyce swoje umiejętności, wyjeżdżając za granicę. Zastanawiam się więc, czy nie zorganizować szkolnej wycieczki do stolicy Niemiec - Berlina i okolic. Reasumując - należy podkreślić wysoką świadomość uczniów, dużą motywację dotyczącą potrzeby uczenia się co najmniej dwóch języków obcych oraz ich chęć do nauki. Otwartym pozostaje pytanie - "Dlaczego uczniowie, których motywacja i świadomość potrzeby posługiwania się przynajmniej dwoma językami jest tak wysoka, nie uczą się języków - ich wyniki są tak nie zadawalające /pomijając oczywiście wyjątki/?" |
